grfr <f...@g...pl> wrote:

> czy daloby sie napisac gre na surowego peceta?
> powiedzmy ze gra bylaby wypalona na plycie cd
> lub byla plikiem na pendrivie

Dałoby się.

> jak rozumiem os bylby raczej nie potrzebny ale
> pewnie musialbybyc jakis loader, ktory przerzucilby
> plik do ramu i tam go odpalil,

W MBR lub bootsektorze musi znajdować się kod, który jest ładowany przez
BIOS pod adres 7C00:0000 i tam uruchamiany. Kod może mieć max 512 bajtów
(lub 448 jak ma być w MBR-ze i chcesz mieć tam też tablicę partycji),
więc najczęściej służy tylko do wczytania reszty gdzieś dalej do pamięci
(funkcja 02h przerwania 13h) i skoczenia tam.

> co jeszcze potrzebabybylo by taka gra dzialala - musialbym pisac
> jakies elementy driverow do gpu itp?

Jak jest na współczesnym sprzęcie to nie wiem, ale kiedyś mogłeś obsługiwać
kartę graficzną przy pomocy przerwania 10h i/lub pisząc bezpośrednio do jej
rejestrów, np. popularny był tryb 13h (320x200, indeksowany) - ustawiało się
go funkcją przerwania 10h, wypełniało paletę rejestrami karty (262144 dostępne
kolory, ale tylko 256 w palecie) i pisało na ekran pisząc do pamięci karty
graficznej (A800:0000 jeżeli mnie pamięć nie myli).

Kartę dźwiękową obsługiwało się pisząc do jej rejestrów - albo odtwarzając
sample przez timer 8255 (przerwanie 08h z odpowiednio przeprogramowaną
częstotliwością timera), albo - bardziej elegancko - inicjalizowało się
kontroler DMA i w przerwaniach (generowanych po odtworzeniu bufora)
podsuwało się kontrolerowi DMA bufor z kolejnymi danymi.

Same bufory wypełniało się stosując podwójne buforowanie, tzn. jak jeden
się skończył to podsuwało się drugi, a ten pierwszy przy najbliższej okazji
(w pętli głównej programu, nie w przerwaniu) się doczytywało.

Tyle z moich DOSowych zabaw, to było ponad 10 lat temu i wiele się przez ten
czas zmieniło, ale nie wszystko - np. nowe karty dźwiękowe nadal mają tryb
kompatybilności z SoundBlasterem.

Było też coś takiego jak Ralf Brown Interrupt List, bardzo pomocne - miałem
to w pliku helpa Windowsa 3.11 (wtedy o Internecie nikt nie słyszał), teraz
pewnie jest gdzieś w Internecie.

--
gof