Paweł Kierski <n...@p...net> napisał(a):

> W dniu 2011-05-14 20:19, f...@g...pl pisze:
> > Sasquatch<s...@q...pl> napisał(a):
> >
> >>
> >> Użytkownik "Paweł Kierski"<n...@p...net> napisał w wiadomości
> >> news:iqlrpq$9co$1@news.onet.pl...
> >>> Z obserwacji wychodzi mi, że rzemiosło przeniosło się
> >>> z robienia butów na robienie oprogramowania...
> >>
> > cos jest w tej obserwacji, ci z wiekszym doswiadczeniem przemawiaja
> > na grupie czesto jakby z pozycji rzemieslnika - jest to jakby 'awans' w
> > dol, postep w kierunku gorszosci, bo ci z mniejszym doswiadczeniem mam
> > wrazenie postzegaja programowanie bardziej jako magiczna przygode
> > - osobiscie wiadomo ze chcialbym sie trzymac raczej swiata tych
> > pierwszych (ostatnio mam kryzys)

[tj tych od przygody - pomylilem sie w pisaniu]

>
> To jest nabranie pokory w wyniku zdobywania doświadczenia.
>
> Dla mnie ktoś, to nazywa się artystą, a nie ma podstaw rzemiosła jest
> zwyczajnym oszołomem. Na dodatek mówią, że artystą się bywa.
>

dla mnie nie, zwykle zupelne poczatki maja chyba wlasnie artystyczna
intensywnosc itp ten poziom artystyczny mierzy sie chyba jakoscia
'przezywania' -[[ np nie jestem pewien czy duzo rzeczy w moim poznijszym
programowaniu przewyzszalo jakoscia owego przezywania chocby pierwszy
program (wyswietlajacy sprita balon poruszajacego sie po ekranie )
w basicu na commodore 64]] -
tak naprawde ten poziom artystyczny zdarzen w programowaniu jest mysle
niezalezny (w sensie niezbywalnej zaleznosci) od czasu zajmowania sie
programowaniem -
jest za to zalezny od poziomu oglupienia jaki zdarza sie lapac ludziom (np
ja czesto trace wewnetrzny 'niski' rytm) z powodu roznych przyczyn
np tym ktorzy musza pelnic jakies role az w koncu grzezna w gestej sieci
domyslnego zaklamania - a nie moga sie skupic na wlasnym 'ja' by ta siec
porozrywac - ach moje wspaniale poznanskie czasy z macy gray i chmurami
pary w lazience (apropos to czytalem dzis wlasnie wywiad z m gretkowska w
vivie za 99 groszy ktory porazil mnie jako porazajacy )
tak naprawde wydaje mi sie ze ludzie zaawansowani nabieraja nie
skromnosci ale pychy czy zarozumialstwa i to tez wydatnie przeszkadza
im pracowac na poziomie takiej szczerosci miedzy soba a materia jak na
poczatku - mnie samego ta siec czasem omiata jak pajeczyna hobbita
i poruszam sie w tym cholernym kokonie troche jak nurek na wydechu
[[- choc z grubsza to wiadomo co robic - rozrywac siatke]]


> Z własnych obserwacji: programiści C++ poproszeni o ocenę własnych
> umiejętności w skali od 1 do 10 oceniają mniej więcej tak:
> faktyczna umiejętność - samoocena
> 1 - 1
> 2 - 3
> 3 - 5
> 4 - 7
> 5 - 9,5
> 6 - 8
> 7 - 7
> 8 - 6
> 9 - 7
> 10 - 8
>

ja w ogolnym programowaniu swoje praktyczne umiejetnosci oceniam
jak juz kiedys pisaleem na 4 (poczatkujacy srednio zaawansowany)
w skali od 1 (poczatkujacy poczatkujacy) do 9 (zaawansowany zaawansowany)

i one faktycznie gdzies w tym przedziale oscyluja (i to 4 w technologiach
ktore jakos znam w tych ktore nieznam to 3) - i to sa moje umiejetnosci
od mw roku - wczesniej to bylo 3 - i jeszcze z rok czy dwa uplynie nim to
bedzie 5 (srednio zaawansowany srednio zaawansowany)

ale praktyczne umiejatnosci nie sa wszystkim - wazny jest wlasnie chocby
ten czynnik artystyczny ktory w przyblizeniu oddaje chocby slowo 'wild'


--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/