> > albo co jest szybsze: int array[10] czy int *array = new int[10].
>
> Pierwsze to alokacja na stosie, drugie na tzw. stercie (dynamic storage)
> Ogólna zasada przy optymalizacji, to im mniej alokacji pamięci
> tym lepiej. Alokacja to wolna operacja.

Super. To teraz inne pytanie: jakie są (relatywnie szybkie w wykonaniu
czy raczej wolne) operacje dostępu do bitów?

Innymi słowy: potrzebuję przechować 100 trójek liczb całkowitych (a,
b, c), ale niewielkich, np. na a i b wystarczy po 12 bitow, a na c - 8
bitów. Te 3 liczby są jakoś semantycznie związane, więc warto, żeby
były "w kupie". Co jest szybsze?

a) używanie struktury
struct Tripple { int a; int b; int c}
olewając jednocześnie marnotrawstwo pamięci.

b) używanie struktury j.w. ale z typami short

c) używanie jednego integera do zapisu 3 liczb na różnych jego bitach
(2*12+8=32), tak że:
a = (liczby >>20) & 0xFF;
b = (liczby >> 8) & 0xFF;
c = liczby & 0xFF;

Co byście proponowali?

MR