W dniu 2013-07-17 17:56, A.L. pisze:
[...]
> To jest mniej wiecej takie pisanie jak to ze komunizm jest najlepszym
> ustrojem na swiecie. Utopia, znaczy. Juz ja widze klienta ktory placi
> dodatkowo za to ze programisci cos na odwrot zrozumieli.

Współpraca z klientem oznacza, że to nie programiści coś na odwrót
zrozumieli, tylko programiści i klient nie porozumieli się. W ramach
umowy zrobili wszystko, co trzeba - nie ma "winnych". Teraz mogą
zakończyć współpracę (bo się nie dogadują), albo zastanowić się nad
zmianą w metodach komunikacji (bo chcą dalej _współpracować_).

> Ci co wymyslaja takie rzeczy, nigdy nei widzieli z bliska ani
> pzremyslu, ani klienta. Nie wiedza ze soft robi sie na podstawie
> umowy, a kazde odstepstwo od umowy musi byc negocjowane i zawarte w
> rozszerzeniu do umowy, i jezeli wina lezy po stronie firmy
> programistycznej, klient nei zaplaci. Mozna sie w razie czego spotkac
> w sadzie. O czym prasa fachowa od czasu do czasu donosi

Tyle, że umowa może być albo "twarda" - czyli załącznikiem jest
kilkaset lub kilka tysięcy stron wymagań, albo "miekka" - z deklaracją
współpracy i krótkimi okresami rozliczeń i wypowiedzeń. Faktycznie to
drugie często wynika z tego, że klient sam nie wie dokładnie czego chce
i - co ważne - ma tego świadomość i nie boi się do tego przyznać. Taka
sytuacja bywa nieusuwalną cechą pewnych biznesów (być może nie tych,
z którymi masz styczność). A klient woli mieć choćby ułomny, ale jakoś
działający kawałek funkcjonalności za miesiąc. Jak poświęci choć dwa
tygodnie na negocjację umowy z załącznikami jak Biblia, to już jest
w plecy.

--
Paweł Kierski
n...@p...net