W dniu poniedziałek, 6 stycznia 2014 13:42:56 UTC+1 użytkownik firr napisał:
> ostatnio mysle nad koncepcja plikow nielinearnych -
[...]

Zdaje sie, ze smalltalk ma bardzo nieklasyczne podejscie
co do sposobu przechowywania swojego kodu zrodlowego
-- calosc jest po prostu trzymana w obrazie maszyny
wirtualnej, wiec mozesz niejako podrozowac po funkcjach i
obiektach. (Ale podaje te informacje z drugiej reki, bo
sam nigdy nie mialem doswiadczenia ze smalltalkiem)

Nie wiem niestety do konca, jak to dziala, ale mysle,
ze to jest jeden z powodow porazki systemow smalltalkowych,
o ktorej swego czasu wspominal A.L. (Drugim jest brak statycznej
kontroli typow). Wprawdzie byc moze czyni to development
programu prostszym i przyjemniejszym dla jego tworcy,
ale sprawia, ze dla osob z zewnatrz wdrazanie sie w systemy
tego typu jest koszmarem.

Liniowa organizacja pliku w jakims sensie odpowiada naszemu
naturalnemu porzadkowi rozumienia, opierajacemu sie na
czytaniu ksiazek. Mogloby wydawac sie kuszace, zeby miec
w samym medium mozliwosc zaakcentowania, ze "tutaj na przyklad
kolejnosc wyrazen nie ma znaczenia", ale nie zmienia to
faktu, ze samo nasze doswiadczenie ma charakter linearny
(albo -- mowiac slowami Immanuela Kanta -- linearny czas
stanowi aprioryczna forme ogladu swiata dla naszego rozumu),
wiec sila rzeczy musimy przyjac jakas kolejnosc czytania
kodu. (I w takiej sytuacji lepiej po prostu napisac w komentarzu,
ze w danej sekcji kolejnosc nie ma znaczenia)