W dniu 2010-07-06 16:47, Jakub Witkowski pisze:
> Artur 'futrzak' Maśląg pisze:
>
>> Zupełnie nie rozumiem, jak można mówić o smutku wobec faktu,
>> że już nie ma samochodów, które gwarantują 10 lat bezawaryjnej
>> jazdy - nie wspomnę o tym, że smutek sugeruje emocjonalne podejście
>> do takich rzeczy.
>
> A jak mam, k..wa mać, nie podchodzić emocjonalnie do faktu, że pewnie
> będę się musiał bujać z debilnymi usterkami w nowym aucie?
> Jak nie odczuwać smutku na myśl o tym ile czasu i nerwów stracę
> z powodu kiepskiej jakości rzeczy, która kosztowała
> mnie znaczną ilość pieniędzy, czyli również mojego czasu i wysiłku?

Emocjonalnie to można parę treściwych słów rzucić na okoliczność
kolejnej usterki czy też nieporadności serwisu, a nie tkwić w żalu
i opowiadać o smutku z racji faktu, że samochody są konstruowane
przez księgowych, a nie inżynierów. Nie jest Ci może smutno, że
samochody są też tak konstruowane, ponieważ w grę wchodzi ekologia
i z racji tego są mniej trwałe? Dwa przykłady z brzegu - lakiery na
wodę, czy benzyna bezołowiowa.

> Jeśli jesteś w stanie to ot tak na chłodno przyjmować, to gratuluję,
> ja tam nie jestem takim cyborgiem ;)

Nie trzeba być cyborgiem by to przyjmować świadomie i na spokojnie.
Odrobina adrenaliny nie zawadzi w walce z serwisem/sprzedawcą, ale
to coś zupełnie innego, niż ten smutek za starymi samochodami - tym
bardziej, że nikt nie zabrania takich kupować i takimi się poruszać.
Stare są, ale skoro takie bezawaryjne to może kolejne 20 lat przejeżdżą?

--
Jutro to dziś - tyle że jutro.