mozna by na to spojrzec tak ze rozpatrujemy program jako
sekwencje niepodzielnych krokow (gdzie kazdy krok to mw
wywolanie jednej funkcji i jest krotki np skali
kilkudziesieciu mikrosekund)

- jesli taki elementarny krok MUSI byc dlugi to trzebaby
go podzielic na elementarne krotkie (a jesli sie nie da to
dlaczego?)

wychodzi mi z tego ze (poniewaz drzewo wywolan jest zwykle
krotkie (raczej do kilkunastu poziomow zaglebienia to samo
podrozowanie po drzewie nie tworzyloby wielu krokow - ale
nalezaloby paralelizowac repetycje (tj chyba glownie petle)

przy czym - petle czasowe nie dadza sie za bardzo paralelizowac
bo kolejna ramka zalezy od stanu poprzedniej - ale petle
przestrzenne zapewne mozna sparalelizowac do malej ilosci
krokow

- z tego powstaje wizja i pytanie do ilu mw krokow 'w pionie'
da sie rozwinac jeden obrot takiej czasowej petli - powinno
to byc poniekad (byc moze) proporcjonalne do ilosci wezlow
w calym poddrzewku wywolan -

ile wezlow maja zwykle takie drzewa (powiedzmy ze wysokosci np
10 poziomow wywolan ) ale ile mw wszerz? rzedu 2^10 czyli okolo
1000? - z tego mozna by oszacowac ze prawie 'kazdy' program
w wersji rozwinietej(sparalelizowanej) to byloby sekwencyjnie ok
1000 szybkich krokow na timeloopa

(rozwazania dosyc dziurawe ale przyszlo mi sie wlasnie nad tym
zastanowic czy to sie stosuje)





--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/