> O taki właśnie mi chodziło. 18,00 zł za rozmowę 9 minut 26 sekund
> albo 9 minut 48 sekund (pewnie stawka była do 10 minut). W tym mniej
> więcej czasie był abonament 100,00 zł obejmujący 100 lokalnych rozmów
> o nieograniczonym czasie trwania, plus 1,00 zł za każdą następną
> rozmowę.
>
> Ale ja dalej nie wiem po co te dziurki, kto je robił i kto z nich
> korzystał. Jakieś pomysły?

A może było tak, że te karty były przepuszczane przez jakieś centrum
obliczeniowe? W 197? roku jako fąfel byłem w takim ZETO (Zakład
Elektronicznej Techniki Obliczeniowej) we Wrocławiu (budynek do tej pory
wyróżnia się ciekawą architekturą - przy ul. Ofiar Oświęcimskich). Mój
tato pracował w firmie zatrudniającej kilka tysięcy ludzi i w tym ZETO
na podstawie wydziurkowanych kart czy taśm coś tam liczyli statystycznie
(nie mam pojęcia,co).

Więc może PPTiT też na tej zasadzie działało. Karty przekodowywano np.
na taśmy papierowe albo magnetyczne i niepotrzebne już wysyłano do
abonentów.

A co do kart - to jest zwykła karta 90-cio kolumnowa "Univac". Ma dwa
"wiersze", które się dziurkuje, ale tu górny jest zajęty na napisy
odręczne. Taki format dziurkowania spotykało się rzadziej, niż 80-cio
kolumnowy. Karty były co do formatu identyczne, różniły się nadrukami,
co oczywiście nie przeszkadzało w dziurkowaniu.

--
Grzexs