przypomina mi siw mw w tym momencie
pewno stare spojrzenie na c:
chodzi o rozroznienie miedzy programowaniem
przy pomocy komend jezyka/slow kluczowych
(jak w basicu) i procedur api (jak w c)

za dawnych czasow bylem przekonany ze programuje
sie przy pomocy slow kluczowych i programy
sa po prostu wielkimi konglomeratami lini,
(i ze ew z mocy slow kluczowych biera sie ew
charakter czy mozliwosci jezyka )

w c slow kluczowych jest piec na krzyz i koduje
sie przy pomocy procedur wiec byla to masakryczna
odmiana

takie jezyki jak BASIC mz wlasnie jednak
powinno robic sie przy pomocy slow kluczowych
i ew w sprężalnosci tych slow mozna duszukiwac
sie czegos fajnego - acz w basicu powinny byc
one raczej predefiniowane, ale za to ew
predefiniowane pod poszczegolne domeny
zastosowan (o tyle python nie wyczerpywal by
tej domeny zastosowan bo nie ma on zdaje sie
specjalnych setow slow kluczowych pod
poszczegolne dziedziny )

z kolei cos takiego jak ew tcl czyli jezyk
z mozliwoscia definieowania swoich wlasnych
komend mozna by okreslic mianem makrointerpretatora
i jest to jeszcze cos innego - nie mam teraz
raczej jednak kilku dni na studiowanie rozwleklych
tutoriali totez nie umiem ocenic jak elastyczny
jest ten tcl i co wogole z tego na dluzsza mete
wynika (zainteresuje sie tym pewnie z czasem
ale w luzniejszej perspektywie)

(o samych jezykach funkcyjnych niewiele wiem ale
raczej nie pociagaja mnie specjalnie - juz predzej
asm)



--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/