Kiedy widzę rowerzystę zbliżającego się do przejścia dla pieszych, od
razu luzuję nogę z gazu. To taki mój mały rytuał, zaraz przejedzie, ja
spokojnie go minę i wszystko idzie jak z płatka. Ale ostatnio...ach,
ostatnio to rowerzyści chyba wzięli sobie za punkt honoru testowanie
mojej cierpliwości!

Wyobraźcie sobie, rowerzysta jedzie zbliża się do przejścia, a ja już
prawie widzę metę tego wyścigu - będzie płynnie, bez zatrzymywania. I co
się dzieje? Zamiast przejechać, zatrzymuje się przed przejściem, zsiada
z roweru, rozciąga plecy, poprawia kask, spogląda w niebo... Może nawet
sprawdza prognozę pogody, cholera go wie? Potem spokojnym krokiem, jakby
właśnie wyszedł na popołudniowy spacer, przechodzi na drugą stronę. Ja
już dawno zwolniłem do prędkości ślimaka na spacerze. Ba! Muszę się
nawet zatrzymać!

Patrzę na to, przecieram oczy i zastanawiam się, czy jest na to jakaś
specjalna aplikacja czy o co chodzi?! Stoję i rozmyślam o życiu,
czekając aż ta powolna procesja dobiegnie końca. Przeklęci rowerzyści,
czy nie moglibyście po prostu wrócić do przejeżdżania na dwóch kołach?
Oszczędzilibyśmy i moje nerwy i trochę paliwa!

--
Pozdrawiam,
Mateusz Bogusz