Zdarzył mi się dość ciekawy przypadek. Nie tyle
dramatyczny, co obyczajowo pouczający. A było tak.

Jazda pod górkę ulicą dwujezdniową, każda po dwa pasy.
Ruszam spod świateł z lewego pasa, dość energicznie,
za niedużym fiatem. Ale że ci za mną ruszyli wolniej,
zjechałem swobodnie na prawy pas. Tymczasem fiat
przyspieszył. Przekroczył 60, potem jeszcze zwiększył
prędkość do 80. Spojrzałem wstecz i widzę, że inne
samochody jadą wolniej - z wyjątkiem jednego, który
manewruje energicznie i wyprzedza na styk wszystkich
po kolei. Przyspieszyłem nieco i zająłem stanowisko
tuż za fiatem, ale na swoim pasie. To dlatego, że nie
lubię, kiedy ktoś manewruje na styk. A tak prawdopodobnie
by się stało, gdybym jechał wolniej i pozwolił temu
szybkiemu się wyprzedzić. Pojechaliśmy tak ze trzysta metrów,
do najbliższych świateł. I wtedy stało się coś, co mnie
zaciekawiło.

Otóż ten szybki jeżdżący w sposób formuły 1 stanął
na czerwonym, ale nie za fiatem, ale obok, na pasie dla skręcających
w lewo. Tyle że po zapaleniu się zielonego nie skręcił,
a tylko wyprzedził fiata z lewej, zajechał mu drogę i gwałtownie
zahamował, tuż za skrzyżowaniem. Nie oglądałem się dłużej,
tylko pojechałem swoją drogą przepisowymi 50 km na godzinę.
Ciekawe, co to było - czy to był stróż prawa w nieoznakowanym
pojeździe (długi co najmniej pięciometrowy audi, w luksusowym
stanie)?

Czy to może był szwagier, któremu wszystko
wolno i się złości, kiedy ktoś mu robi wbrew?

Jak myślicie?

Jan