Gdy myślałem o jakichś /łatwych/ problemikach, żeby nie zapętlać się na
hetmanach itp. "standardach"... coś takiego przyszło mi do głowy:

Mamy N cylindrycznych bolców (trzpieni?), które powinny pasować do N
otworów, każdy otwór jest wywiercony w jednej z N sześciennych kostek. Bolce
nie pasują jednak dokładnie i trzeba dobrać możliwie najlepiej pary
(bolec,kostka). Ok, algorytm jest trywialny - posortować średnice bolców,
posortować średnice otworów, ... nuda.

Ale teraz wprowadzamy małą modyfikację - otworów jest 3N, tzn. w każdej
kostce są trzy. Nadal jednak trzeba znaleźć najlepsze pary (bolec, kostka),
choć tym razem 2 otwory w kostce będą nieużyte. (Można sobie wyobrazić, że
otwory w kostce są nawiercone wzdłuż osi x,y,z, a bolec np. mocuje kostkę do
ściany.)

Uwaga: w obu przypadkach możliwe jest że będą bolce nie pasujące do
jakiejkolwiek kostki (jeżeli różnica pomiędzy średnicą otworu i średnicą
bolca nie spełnia warunku b > (D-d) > a ).

Nie potrzebuję rozwiązania tego zadania (choć jeżeli ktoś chce?), lecz
raczej czy to zadanie jest - według was - łatwe, czy też dość trudne?

(Nota bene, swego czasu przebojem był program parujący tranzystory
komplementarne na podstawie ich charakterystyk połączony przez kartę AD/DA
do PC. Ale to problem "z jedną dziurką".)