W pełni jest dla mnie zrozumiałe, że do dzisiaj są produkowane scalaki TTL mające na
pokładzie zaledwie kilka bramek, jakieś tam liczniki, przerzutniki itp. Te układy
były, są i będą przydatne w wielu aplikacjach jeszcze bardzo długo. Być może po wsze
czasy. Tak samo jak pojedyńcze tranzystory.

Ale sensu produkowania CPLD choćby z ekonomicznego punktu widzenia za cholerę nie
widzę mając do dyspozycji FPGA. Najmniejszy Spartan-3AN (jedyne FPGA mające flash
konfiguracyjny na pokładzie) ma nieporównywalnie więcej zasobów logicznych od
najbardziej wypasionego CPLD. A cena nawet niższa.

Po cholerę to komu?