W jakiejś książce telefonicznej mój numer musi widnieć z nazwiskiem
"Jakubik". Być może taki był poprzedni abonent. Po raz któryś
wydzwaniają z pytaniem "To firma ple ple ple, czy to mieszkanie państwa
Jakubik?"

No to odpowiadam: "Tu nie mieszka żaden Jakubik!".

Ale dzisiaj było jeszcze lepiej. Podnoszę słuchawkę, a tam słyszę
prostacki śmiech. Pewnie jedna drugiej opowiedziała jakiś dowcip a'la
Strassburger. Po chwili się orientuje, że system ją połączył, więc nagle
zmienia ton:

- To firma ple ple ple, czy to mieszkanie państwa Jakubik?
- Tu nie mieszka żaden Jakubik.
- To kultura wymaga, żeby się przedstawić!

Noż co za tupet. Bezczelny babsztyl wydzwania pod nieznany jej numer i
jeszcze się domaga, że ktoś jej złoży pełny raport z tego kto tu
mieszka, ile zarabia, na co choruje itd... I jeszcze będzie mnie pouczać
o kulturze.

Pomijam fakt, że kiedyś istniało coś takiego jak kultura użycia
telefonu. Kultura, która upadła właśnie przez takich bezczelnych
wydzwaniaczy.

Ale jest inna sprawa. Babsko dzwoni, żeby coś mi sprzedać. To jaka
strategia marketingowa zakłada obrażanie klienta przez sprzedawcę? Nawet
gdybym kontynuował rozmowę z tą babą, to i tak nic nie kupię od takiego
bezczelnego grzyba.