Chcę zbudować PFC dla V_IN_AC=180..260V, P_OUT=500W, V_OUT=600V.
Przyjmuję tryb CCM, delta_IL=0.25, sprawność 98.5%. Daje mi to
I_L_PK=4.6A, delta_I=1.02A. Dla f=100kHz dostaję L=1.5mH, dla
innych proporcjonalnie: 50kHz daje 3mH, 200kHz daje 750uH.
50kHz odpada, wychodzą jakieś rdzenie-mutanty.

Próbuję obliczyć w Arnold Design odpowiedni dławik na rdzeniu
proszkowym E. Wychodzi EMS-0432115-060. Dla 100kHz mam 127 zwojów
i ~2.1mH(I=0), co jest fajne. Straty w rdzeniu 1.12W i w uzwojeniu
2.53W (@DNE 1mm). DeltaB=303 gausy. Dziwnie mało tych strat w rdzeniu.

Dla 200kHz dławik ma 79 zwojów drutem 1.2mm, straty w rdzeniu 1.75W,
ale w miedzi znacznie mniej i ogólnie się opłaca taktować szybciej.

Liczę porównawczo wariant 750uH/200kHz dla ferrytu. Biorę PQ35/35
z materiału 3C95, wychodzi szczelina 1.2mm. Dla B_DC=250mT i B_AC=50mT
straty to 65mW/cm^3, co dla objętości 16.3cm^3 daje 1.06W straty
w rdzeniu. Niemal 2x lepiej niż proszki, czego się można było
spodziewać, ale też dziwnie mało.

Czy te wyniki są sensowne? Jeśli tak, to który wariant wybrać?
Na ferrycie parametry będą lepsze (zarówno rdzenia, jak i uzwojenia),
ale szczelina może niebezpiecznie grzać uzwojenie i rdzeń się gwałtownie
nasyca. Z proszkami tego problemu nie ma, ale one raczej nie lubią
wysokich częstotliwości.

Zależy mi na niskich stratach, więc czym to nawinąć? W CCM składowa
zmienna jest stosunkowo mała, więc
wybrać zwykły drut? Lica zmniejszy ACR, ale zwiększy DCR. A może wybrać
płaski drut 2x1mm? Tylko wtedy warstw uzwojenia będzie więcej i mogę się
wpakować w jakiś rezonans. Czy lica niejednorodna 0.7mm+6x0.3mm? :-/

Pozdrawiam, Piotr