Witam,

moje pytanie dotyczy właściwie spawania, ale nie ma takiej grupy...
Otóż chcę zrobić regulację prądu spawania - dla spawania łukowego.
Obecna wersja spawarki to duży transformator trójfazowy i prostownik.
Do tego jonizator. Napięcie w stanie jałowym ok. 50V, prostownik
wytrzymuje ok. 1000A.

Przy odstępie elektrody od materiału rzędu kilku milimetrów wystarczy
włączyć na chwilę jonizator i łuk się zapala (jonizator można
wyłączyć). Zmierzony prąd ma około 300A. Interesuje mnie regulacja
tego prądu - tego, który płynie przez łuk (nie ma kontaktu metali).

Zależnie od rozwiązania regulacji, mogą wystąpić różne problemy:

- jeśli będzie to np. regulator fazowy po stronie pierwotnej
transformatora, to będzie się obniżało napięcie - może być
problem z utrzymaniem łuku;

- regulacja po stronie wtórnej w układzie źródła prądowego -
ponownie problemy ze zbyt niskim napięciem oraz problemy
z mocą wydzielaną na elemencie wykonawczym (a spodziewać się
można kilowatów);

- regulacja w rodzaju PWM po stronie wtórnej - tutaj nie wiem,
jak zachowa się łuk w czasie chwilowego, całkowitego zaniku
napięcia. Czy jeśli ten czas będzie krótki (jak krótki?),
to czy gaz/powietrze pozostaną zjonizowane i ponowne podanie
napięcia (rzędu 50V) ponownie zapali łuk? Przypuszczam,
dla wysokich częstotliwości tak może być. Ale z kolei
włączanie i wyłączanie takiego prądu z dużą szybkością może
być trudne...

Rozwiązania które oglądałem, dotyczą zwykle spawania z bezpośrednim
dotykaniem elektrodą materiału. Tzn. nie ma problemu gaśnięcia łuku.

Ma ktoś może doświadczenie (albo wiadomości teoretyczne) w tym
zakresie? Jeszcze dodatkowa uwaga: regulacja ma być "szybkozmienna",
tzn. ma być definiowany przebieg prądu w czasie, z maksymalną
harmoniczną ok. 1000 Hz.


Pozdrawiam
P.