Miałem do tej pory tylko jedną sytuację, kiedy urządzenie elektroniczne
mi się "zapaliło" - ładowarka od odbiornika GPS (nie całej nawigacji,
ale popularnego niegdyś modułu Bluetooth z własną baterią) zaczęła się
topić. Byłem wtedy w mieszkaniu i podążając za zapachem palonego
plastiku dość szybko zidentyfikowałem zagrożenie. W momencie odłączenia
listwy od 230V obudowa ładowarki była już mocno nadtopiona. Nie wiem co
stałoby się, gdybym przyszedł trochę później...

No i tak się właśnie zastanawiam - czego należy bezwzględnie unikać,
żeby taka sytuacja nie przydarzyła się w przypadku samodzielnie
skonstruowanego urządzenia? Z góry zaznaczę, że staram się instalować
różne zabezpieczenia, niekiedy redundantne: bezpiecznik topikowy na
wejściu zasilania (oczywista oczywistość), MOSFET zabezpieczający przed
odwrotnym podłączeniem zasilacza, w przetwornicach rezystor
zabezpieczający przed nadmiernym prądem.
Jeśli z urządzenia wychodzą jakieś interfejsy na dłuższych kablach, to
zawsze są one wyposażone w izolację galwaniczną, a niekiedy także i
transile.

Może jednak jeszcze o czymś warto pamiętać, kiedy np. mamy w układzie
przetwornicę zasilającą jakiś element HV (licznik Geigera, lampki
nixie)? Jak wygląda sytuacja odporności na ogień w przypadku
współcześnie produkowanych elementów elektronicznych? Ktoś w kontroli
jakości pilnuje, żeby czasem nie stanęły w płomieniach, gdy jakiś
element obok sypnie iskrami albo nagrzeje się za mocno? Czy to samo
dotyczy plastikowych obudów dla urządzeń elektrycznych/elektronicznych
(np. tych na szynę DIN)? Jak wygląda sprawa odporności na zapalenie w
przypadku lakieru do zabezpieczenia PCB, np. popularnego Plastiku 70?