Poczyniłem dwie obserwacje, których nie potrafię wyjaśnić. Może mi w tym
pomożecie.

1. Wizjer optyczny kontra elektroniczny.
Często spotykam się z napiętnowaniem wizjera elektronicznego lecz bez
podawania konkretów lub są wyssane z palca. Miałem starą lustrzankę
analogową z klasycznym wizjerem, potem dwie cyfrówki z elektronicznymi
wizjerami. Pamiętam moment gdy przesiadałem się z analoga. Pierwszą
rzeczą był zachwyt nad tym, że lepiej wreszcie widzę (mowa tylko o
wizjerze). Obraz jest jaśniejszy, pokrycie 100%, podgląd zdjęcia,
pokazywane są parametry (histogram, nastawy itp), same przydatne cechy
takiego rozwiązania. Nigdy nawet nie pomyślałbym, że wizjer optyczny ma
jakąkolwiek zaletę w stosunku do EVF. Czy możecie mi wskazać o co
konkretnie chodzi, na czym polega przewaga optyki?

2. Pojawiły się bezlusterkowce (choć tak naprawdę od dawna są).
Tu mnie zastanowiła jedna rzecz. Mówi się, że są/będą one konkurencją do
lustrzanek. Powiedzcie mi - co się nagle zmieniło, że krążą takie tezy?
Wynaleziono coś, czego wcześniej nie było? Faktem jest, że lustro
przeszkadza - komplikuje konstrukcję, ogranicza światło, spowalnia ilość
klatek/s (z wyjątkiem Sony translucent mirror). Nagle okazuje się, że
stare, opluwane najprostsze rozwiązania, stosowane od początku
fotografii cyfrowej są dobre i tworzą nową jakość. Skąd ta zmiana frontu?