Czy stosowanie programowej magistrali SPI w ośmiobitowych
mikrokontrolerach AVR ma jakiś sens? Utrata wydajności w stosunku do
sprzętowego interfejsu będzie zauważalna? Tak się zastanawiam, bo
przecież w większości przypadków transmisja SPI nie jest realizowana w
żadnym przerwaniu, a program najzwyczajniej w świecie czeka na
zakończenie procesu w pętli while(). Równie dobrze mógłby się wtedy
zajmować machaniem pinami.

Dlaczego pytam? Nieraz podłączane kolejnego urządzenia do istniejącej
magistrali sprzętowej jest kłopotliwe punktu widzenia projektu PCB.
Zwłaszcza, gdy jest to płytka jednostronna. Czy w takim wypadku mógłbym
przeznaczyć wolne piny na programową magistralę dokładnie tam, gdzie
jest to dla mnie wygodne?

Rozumiem, że mogłoby to być problemem w przypadku przesyłania dużych
ilości danych (np. odczyt i zapis na płytę SD). Jeśli jednak komunikuję
się z urządzeniem wysyłającym ramki mające po kilkadziesiąt - kilkaset
bajtów (np. moduł radiowy), to czy zauważę różnicę po zastosowaniu
programowego SPI?