Pytanie zapewne z kategorii banalnych, ale nie mogę na szybko doszukać
się odpowiedzi, a nie jestem pewien, czy w tym przypadku powinienem
trzymać się przyzwyczajeń z mikrokontrolerów, czy jednak nie.

Jak wiadomo jedną z najważniejszych zasad przy programowaniu na MCU jest
jak najszybsze wychodzenie z funkcji obsługującej przerwanie - jeśli
trzeba wykonać dłuższą partię kodu albo coś przeczekać, ustawia się
flagę i robi to w pętli głównej programu.

Czy ta zasada ciągle obowiązuje na Raspberry Pi? Mam kawałek kodu, który
ma m.in. sprawdzać stan kilku przycisków i obsługiwać enkoder obrotowy.
Po wykryciu naciśnięcia przycisku albo przekręcenia pokrętła zajdzie
konieczność wysłania polecenia do zewnętrznego procesu, za pośrednictwem
potoku nazwanego albo gniazda uniksowego. Mogę sobie pozwolić na
umieszczenie tych operacji w kodzie obsługi przerwania? Jądro sobie
poradzi z taką sytuacją, czy będę miał do czynienia z blokadą, jak na
mikrokontrolerze?

Jeśli takie rozwiązanie jest niedopuszczalne, w jaki sposób mogę
wybudzić pętle główną uśpioną poleceniem sleep()? Bo z tego co widzę,
nie dzieje się to automatycznie po wyjściu z przerwania. Mógłbym co
prawda usypiać program na krótko i periodycznie sprawdzać stan flag, aby
użytkownik nie zauważył opóźnień. Jednak trochę szkoda cykli procesora,
jeśli da się to zrobić lepiej.