> Wymóg ostrości dla plany głównego jest charakterystyczny dla kina.

A czy w takim przypadku owa strzała nie staje się pierwszym planem?
Powinna być więc ostra, a zazwyczaj nie jest.

> Poza tym filmowanie to nie tylko kamera. Komplet obiektywów do kamery
> filmowej koszuje więcej niż profesjonalna kamera typy RED lub Arri
> Aleksa.

Ale my nie o cenie...


{ciach - fajnie wiedzieć format, z głębią w kamerach jak w aparatach,
wydaje się naturalne}

> Z czysto sprzętowej strony nie da się zrobić tego
> żeby wszystko było ostre i to co blisko i to co daleko.

Się da, ale nie tradycyjną metodą. Nie będę się wymądrzał, bo się nie
znam, ale coś czytałem o obiektywie w budowie podobnym do oka owada.
Z tego co pamiętam, można było sobie wybrać już po rejestracji co ma być
ostre, a co niekoniecznie. Skoro tak, to pewnie da się taki algorytm
napisać, żeby wszystko było ostre.


Jak do
> produkcji telewizyjnej wchodziły kamery cyfrowe oparte na
> przetwornikach półprzewodnikowych to wielkości tych przetworników
> były niewiele większe od przetworników z dzisiejszych kamer
> internetowych. Z dedykowanymi obiektywami zapewniały bardzo dużą
> głębię ostrości. W zasadzie cały plan był ostry. Bardzo źle (
> przynajmniej mnie) oglądało się tak nagrany materiał. Nie wiadomo
> było co jest planem głównym a co nim nie jest.

No proszę, nie wiedziałem, nie poczułem nigdy braku pierwszego planu.


> Film ma to do siebie że reżyser decyduje na czym widz ma skupić uwagę. Jak oglądasz
film
> to widzisz go oczami reżysera. Piszesz że chciałbyś widzieć ostrą
> całą lecącą na Ciebie strzałę. Weź kawałek patyka, ustaw go jak by
> był lecącą na Ciebie strzałą. I sprawdź czy z odległości pięciu
> metrów w dobrym oświetleniu początek i koniec patyka będą tak samo
> ostre. Nie będą.

Pewnie że nie, ale nie będzie mi to przeszkadzało, gdyż
najprawdopodobniej oko ustawi się na grot - czyli naturalnie.
Ten przykład ze strzałą to może nie jest najlepszy, ale obrazuje o co mi
chodzi. Masz rację pisząc, że reżyser decyduje. Mnie natomiast marzy
się, aby nie musiał tego robić, niech widz sam zdecyduje. Albo jeszcze
inaczej, jak widz będzie miał inny pomysł na oglądanie - niech ma taką
możliwość.

> To jak w realu nie będą to dlaczego w filmie miały
> by być. Jeśli by były to oznaczało by to poważny błąd techniczny.
> Efekt o jakim piszesz można zrobić cyfrowo, z tym że dla widza będzie
> on mało realistyczny.

A bo ja wiem, dla mnie jest teraz nie za dobrze.
W sumie to mało jest filmów 3D, które faktycznie warto zobaczyć 3D.
Ostatni jaki pamiętam to "Życie Pi". Dużo traci na płasko moim zdaniem,
a realizacja niczego sobie. Ale to już NTG. :)


Miłego.
Irek.N.