Pan Dawid Rutkowski napisał:

> Ale wracając do Arabów - czy ponad setkę też podają od jedności?

Nie, kończą z tym dużo wcześniej, jednak później niż my. To był
powód lingwistyczny, zapewne istotny przy odkrywaniu idei zapisu
pozycyjnego, ale są też argumenty ściśle matematyczne. W systemie
pozycyjnym *kolejne* cyfry mają wagi będące *kolejnymi* potęgami
podstawy systemu, w tym przypadku dziesięciu. Poczynając od zera,
aż do... no wałaśne, aż do tylu, ile potrzeba. Zapis *zaczyna*
się więc od jedności, a kończy (lub nie), gdy już nic innego poza
zerami wystąpić nie może. W związku z tym "lub nie" powastał termin
"zera wiodące", ale jakie one tam wiodące, psi ogon raczej.

Widoczna jest jeszcze jedna konsekwencja zaniechania zmiany kierunku
przy imporcie tej arabskiej myśli. Liczby zapisujemy w kolumnach,
wyrównując je do prawej, zwłaszcza gdy mamy zamiar dodawać pod kreską.
Odwrotnie niż kolumny tekstu pisanego alfabetem łacińskim.

--
Jarek