Pan J.F. napisał:

>>>> Ile w 1967 roku było w Szwecji samochodów i skrzyżowań,
>>> Mysle ze niemalo - oni wojny nie mieli. Ale to tez maly kraj - tzn
>>> powierzchniowo wiekszy niz my, ludnosci dzis ~10mln. Spora czesc
>>> kraju zapewne niezamieszkana.
>> Przed zmianą ponad połowa samochodów już miała kierownicę z lewej
>> strony (w tym biednym kraju kupowano używki po Niemcu, co to płakał
>> jak sprzedawał), więc wozów nieprzystosowanych było przed i po prawie
>> tyle samo -- o tym Wiki wspomina.
>
> Tyle ze jakby chciec to wdrozyc, to nalezaloby podac ze 10 lat
> zmienimy i niech ludzie kupuja samochody jakie chca.
> 10 lat to akurat tyle ze i samochody sie zuzyja i fabryki zdaza
> przestawic na nowe modele.

Teraz sobie pomyślałem, że dzisiaj taką operację dałoby się przeprowadzić
sprawniej, przynajmniej w zakresie wymiany samochodów. Jest ustawa, która
przewiduje zmianę zasad ruchu za pięć czy dziesięć lat, a już dzisiaj
dilerzy podpisują z klientami kontrakty terminowe na dostawę wozu w dniu
zmiany, negocjują z fabrykami ogromne rabaty -- ogólnie interes kwitnie.

>> Pisze też o dużej liczbie zderzeń czołowych. A także o niechęci
>> społeczeństwa do tej zmiany. Ale była
>
> I co - tak na sile im zmienili ? Ech ten socjalizm :-)

W Wiki napisali jak parlament głosował i jak przebiegło referendum.

> Czy jednak pol spoleczenstwa sie sprzeciwialo, a pol i tak kupowalo
> samochody z kierownica po drugiej stronie :-)

Kupowali takie, jakie były tańsze. A tańsze są te z dużego i bogatego
rynku -- czyli z reszty Europy, gdzie wszędzie już obowiązywał ruch
prawostronny. Szwecja była małym biednym krajem, gdzie trudno kupić
przystosowany do obowiązującego ruchu używany samochód.

>> w tym wszystkim jeszcze jedna rzecz ciekawa. Owo społeczeństwo jako
>> argument podawało te zderzenia. Społeczeństwo mówiło, że to bardzo
>> niebezpieczne jeździć po prawej stronie mając kierownicę przy lewym
>> fotelu -- bo będąc bliżej osi jezdni jest się mocniej narażonym na
>> utratę życia podczas wypadku.
>
> Cos w tym jest, ale naturalny odruch to uciec w prawo. A na poboczu
> drzewo ...

Fińscy kierowcy rajdowi mają dobrą opinie i wyniki, mówi się o nich,
że zawsze wierzą, że za wzniesieniem będzie dalej prosta i czysta
droga, więc gnają na ślepo i nawet nie mają odruchu zwalniania.
Ze Szewdami może podobnie. W każdym razie u nich świetnie sprawdza
się zamordyzm -- nie chleją do nieprzytomności, bo gorzała sakramencko
droga i na zapisy, nie zabijają się w czołowych zderzeniach, jak
to było w latach sześćdziesiątych, bo co kawałek fotoradar. Jeszcze
wcześniej wpadli na pomysł obcinania rąk, więc nie kradną (ale rżnięcie
na podatkach uważają za sport narodowy).

--
Jarek