Pan Mirek napisał:

>> Dlaczego właściwie profesor od języka ma dobierać słowa inżynierowi
>> od prądu?
>
> Bo inaczej będziemy pisać jak - wybaczcie - Papa Smurpf,

Nie wiem kto to taki ten Papa Smerf. Ograniczmy się do porównań do
osób znanych nam obu. Ja sobie nie daję dmuchać w kaszę i dobierać
słów. Będziemy pisać jak -- wybaczcie -- ja, tyle nam zagraża. To
aż tak bardzo straszne?

>> Pojawiła się potrzeba istnienia słowa "optymalny".
>> Wygodnie jest, gdy ten przymiotnik jest stopniowalny
>
> Właśnie nie wygodnie, tylko jak wszyscy zaczniemy go stopniować
> to straci on swoje znaczenie.

Straci, jasne, że straci. Ale czy jest czego żałować? Już porfesor
Doroszewski żalił się, że słowo jest nadużywane, radzi je zastąpić
innym, rodzimym i mniej pretenjonalnym. Ale za to zyska nowe znaczenie.
Zacznie opisywać coś, co wcześniej było nie do opisania jednym słowem.

> Słowo "optymalne" sugeruje, że dane rozwiązanie jest najlepsze
> i nas satysfakcjonuje...

O, właśnie. Satysfakcjonuje.

> dopóki nie wymyślimy określenia "bardziej optymalne"...

Coś może być bardziej lub mniej satysfakcjonujące. Ten przymiotnik
się stopniuje.

> tylko co znaczy wtedy "optymalne" ?

"Najbardziej satysfakcjonujące"?

--
Jarek