Może dokładniej opisze o co mi idzie w poprzednim poście. Otóż w sytuacji
awaryjnej, upalenia zera, whatever, u sąsiada piętro wyżej, przy założeniu
punktu doziemienia rezystancji wody w rurze na poziomie gruntu, skuteczne
napięcie na moim kranie osiągnie 5/6 * 230V. W tej sytuacji uznałem, iż
zabezpieczenie przeciwporażeniowe instalacji TN-S jest skuteczne tylko w
sytuacji, kiedy wszyscy lokatorzy w pionie posiadaja wyłączniki RCD.
Niestety, nie mam i miec nie będę, wpływu na instalacje elektryczne w
lokalach sąsiadów. Stąd decyzja na układ TT, wobec którego doczytałem sporo
pozytywnych opinii, oraz taki, nieco niestandardowy układ z odcinkiem
uziemionej metalowej rury, jako zabezpieczeniem przed niechcianym napięciem
zewnętrznym. Ponadto pomiedzy wszystkimi pionami CO, konstrukcja budynku i
przewodem PEN, pomiar rezystancji wykazuje zwarcie. Pomimo tego została
wykonana własna szyna wyrównacza i wydaje mi się, że pzewód miedziany 2,5
mm2 wygra przy odprowadzaniu prądów zwarciowych pochodzących z instalacji
aluminiowych o, bądź co bądź, mniejszym przekroju.

Przyznam też, że pierwszy raz spotykam się z opiniami jakoby przewód 2,5 mm2
był w tym układzie niewystarczający.
Zwykle instalacje mieszkaniowe wykomuje się drutem 1,5 mm2 i takąż
powierzchnię przekroju ma przewód ochronny.

Ja naprawdę jestem w stanie zrezygnowac z tego natychmiast, a koszt
podłączenia układu TN-S w moim lokalu nie jest problemem podstawowym.
Chciałbym jednak zostać przekonany do tego merytoryczną argumentacją.

Pozdrawiam