W dniu 2018-05-22 o 23:36, Marek pisze:
> On Mon, 21 May 2018 17:23:30 +0200, Piotr
> Gałka<p...@c...pl> wrote:
>> Na PICu się tak zawiedliśmy, całego projektu nie zrealizowaliśmy, że już
>
> A konkretnie na czym ten zawód polegał?

Problem 1, który udało nam się rozwiązać.
Dostarczony przez Microchipa uniwersalny programator (z wymiennymi
adapterami) palił każdy włożony mikrokontroler. Po spaleniu kilku sztuk
nabraliśmy podejrzeń co do programatora i po rozrysowaniu jego schematu
i zrozumieniu funkcji poszczególnych elementów zaczęliśmy się
zastanawiać co się źle dzieje. Mieliśmy wtedy tylko oscyloskop który,
jako student sobie sam zrobiłem. Był to oscyloskop analogowy, 1 kanał,
5MHz, bez poświaty, z bardzo ciemnym ekranem (lampę zasiliłem bardzo
obniżonym napięciem (1200V) aby uzyskać większą czułość odchylania, aby
tranzystorowy wzmacniacz dał radę odchylać). Pojedyncze przebiegi były
praktycznie niewidoczne - nie było łatwo szukać czegokolwiek w
urządzeniu cyfrowym. Się okazało, że przetwornica na bazie 78S40
przechodziła z 5V na 25V przez 40V i te 40V paliło procesor.
Zmodyfikowaliśmy programator i już dalej działał nam dobrze.

Problem 2, który nas rozłożył.
Znaleźliśmy w procesorze 3 błędy. Dwa (jak już je zrozumieliśmy) udało
nam się jakoś programowo obejść, ale trzeciego nie. Ten trzeci polegał
na tym, że procesor przegapiał czasem przychodzące przerwanie. Według
naszych pomiarów mniej więcej jedno na 3 miliony. Już nie pamiętam
dlaczego, ale nasza aplikacja nie mogła działać w sytuacji, gdy czasem
przegapia przerwanie i nie podejmuje odpowiedniej reakcji.
Wysłaliśmy do Microchipa (do USA) fax z zapytaniem o te błędy, ale
pozostał bez odpowiedzi. To były czasy jeszcze przed www i mailami więc
przypuszczam, że około 1991..1992.
Projekt upadł.
Jakiś rok później odbyło się pierwsze seminarium Microchipa w W-wie.
Pojechał na nie mój brat i zapytał o te błędy. Prelegent obiecał
dostarczenie erraty. Erratę dostaliśmy faxem dopiero 3 miesiące później.
Na niej było 6 błędów w tym te 3 znalezione przez nas. Proponowanym
obejściem do tego nie odbieranego przerwania było synchronizowanie
sygnału przerwania z zegarem procka - wymagało kilku bramek i
przerzutnika na zewnątrz. Sami na to nie wpadliśmy, a nawet jakbyśmy
wpadli to w zaplanowanej obudowie nie weszłyby nam dwie dodatkowe
obudowy DIL (wtedy jeszcze scalaki SMD nie były dla nas dostępne).

Firmę, która:
- dostarcza procesor niezgodny z dokumentacją (to było nasze pierwsze
spotkanie z taką sytuacją, nie wiedzieliśmy, że to norma),
- olewa fax,
- obiecane materiały dostarcza po 3 miesiącach,
uznaliśmy za nieodpowiedzialną i aby nie narażać się na ponowne tego
typu problemy zrezygnowaliśmy z PICy definitywnie.
P.G.