Pan Jacek Radzikowski napisał:

>> Ciągnę na full-spped przez ocean -- i działa. A takich jak ja, są
>> miliony. Wiem, że nie wszyscy na raz i że jest overbooking, ale te
>> kable podmorskie to teraz też nie w kij dmuchał.
>
> O wiele łatwiej przesłać kilka równoległych strumieni danych niż jeden
> o porównywalnej przepustowości. Nawet dzisiejsze mocne komputery dostają
> czkawki przy kilkudziesięciu Ggps. Inaczej to wygląda jak masz kilka
> równoległych strumieni.

W kombiaku też nie jest jedna megaszpula, tylko wiele tasiemek. Da się
każdą założyć na osobny przewijak.

> Ale wracając do czarnej dziury: z rachunków wyszło że jednak lepiej
> będzie się opłacać przesłanie dysków samolotem niż pchanie danych
> przez światłowód.

Kiedy były robione te rachunki? Ja tę hostorię po raz pierwszy słyszałem
pod koniec lat siedemdziesiątych. Ówczesne uwarunkowania techniczne są
mi znane. Specyfika badań czarnych dziur z grubsza też. Pośpiech nie
jest wymagany, dane się gromadzi, a potem chciałoby się je wysłać gdzieś
dalej. Tu padło na samolot -- organizowana co jakiś czas akcja przewozowa
skłania do takich obliczeń. Dzisiaj na ogół łatwiej te dane sączyć
równomiernie. Ale to dzisiaj, w zasadzie do końca XX wieku wynajęcie
na stałe kanału transmisyjnego z A do B wychodziło drogo. Drożej niż
wożenie taśm na taczkach.

>> Do słów klasyka się odniosłem. Stąd propozycja, by je na nowo
>> napisać i użyć kart microSD. Taśmy dają lepsze upakowanie?
>> Chyba nie.
>
> Upakować może się da lepiej, ale jak doliczysz czas potrzebny na
> zapisanie i odczytanie danych to tasiemki dalej mogą być górą.

No więc właśnie, taśmy są (mogą być) dobre do backupu. Do robienia
wrażenia też. Ale w praktyce transport danych na nośnikach fizycznych
nie ma już znaczenia.

--
Jarek