Użytkownik "sundayman" napisał w wiadomości grup
dyskusyjnych:lk0a19$n8f$...@n...news.atman.pl...


> Jak możesz, to napisz coś więcej o tym zdarzeniu. Sam używam
> wewnętrznego podciągania (na razie bez problemów) i mnie nastraszyłeś.

Swego czasu (coś z rok temu) opisywałem. W skrócie to tak ;

sterownik (wtedy miał tylko wewnętrzne podciąganie) zainstalowany na
ulicy, w PLASTYKOWEJ dużej skrzyni instalacyjnej przy torach
tramwajowych. No jakby ta skrzynia była metalowa, to pewnie by się to
nie zdarzyło...

Sam sterownik też jest w obudowie plastykowej - no więc ekranowania
zasadniczo brak.

Była burza - w pobliżu - chyba jakieś kilkadziesiąt metrów wg. ustaleń -
przywalił piorun (nie bezpośrednio w urządzenie - normalnie w
piorunochron na pobliskim budynku chyba) - no i zaczęły się dziać cuda -
jak gdyby jakiś duch zaczął obsługiwać klawiaturę sterownika :)

Okazało się, po dochodzeniu, że impuls elektromagnetyczny spowodował, że
w MCU (atmega128) "odłączyło" się właśnie podciąganie klawiatury. Wtedy
linie wejściowe "zawisły w powietrzu", no zaczęło się
losowe uruchamianie klawiszy - bo sam program dział nadal poprawnie.


Dało się to ustalić, bo sterownik ma rejestr zdarzeń, i można było
odczytać, co się dokładnie działo - od pewnej chwili po prostu było
widać , że są naciskane klawisze, chociaż nikt tego nie robił :)

To był tylko jeden taki przypadek - ale skończyło się na dość poważnym
problemie, ponieważ "duch elektrostatyczny", losowo naciskając te
"wirtualne klawisze" zdołał wykonać kilka całkiem niepożądanych czynności :)

Żeby zapobiec temu na przyszłość, zastosowałem zabezpieczenie programowe
(hasło przed wejściem w menu) + rezystory zewnętrzne.

Dodatkowo zwracam uwagę na konieczność (w poważniejszych zastosowaniach)
nadmiarowego zapisywania danych w pamięci ERAM !
Niestety, nie można mieć specjalnie zaufania do tej pamięci i trzymanie
tam istotnych parametrów tak "po prostu" może skończyć się kłopotem.

Jak się to robi ?

Każdą daną zapisuje się np. w 5 komórkach.
Następnie przy każdym odczycie (albo nawet okresowo po prostu)
sprawdzamy, że wszystkie 5 komórek ma tą samą daną. Jeśli nie -
odczytujemy, która wartość jest w największej ilości komórek.
Czyli np. zapisaliśmy pierwotnie liczbę 5.

Podczas odczytu mamy w ERAM;
komórka 1 = 5
komórka 2 = 184
komórka 3 = 5
komórka 4 = 5
komórka 5 = 5

Wtedy wiadomo, że "5" jest zapisane najwięcej razy - więc zapisujemy
ponownie wszystkie komórki tą wartością.

Oczywiście - może się teoretycznie zdarzyć, że nie da się tego zrobić,
bo np. będzie tak;
komórka 1 = 5
komórka 2 = 184
komórka 3 = 5
komórka 4 = 2
komórka 5 = 2

I wtedy dupa blada :) No ale wtedy wiadomo, że coś bardzo poważnie się
wysypało i trzeba alarmowo wyłączyć cały interes na wszelki wypadek.
W praktyce aż taka wywałka się nie zdarza raczej, i to w mocno
nieprzyjaznym środowisku (silne zakłócenia).

Osobiście stosuję zapis w 10 komórkach, rzecz jasna tylko chodzi o
najważniejsze dane, których przekłamanie może spowodować poważne kłopoty.



Perfidna sytuacja.
Swojego czasu miałem wejścia PIC zwierane na przekaźniku odległym o 5-6
metrów. Kabel działał jak antena a PIC:
1. dla zwolenników Pawłowa - jak radio
2. dla zwolenników prawdy historycznej: jak wykrywacz burz.
Oczywiście PIC wariował przy każdej burzy.