Uzytkownik "Marcin" <m...@o...pl> napisal w wiadomosci
news:0ead3cc5-a14d-45c8-b2a1-5a1849d963b8@googlegrou
ps.com...

> W/g mnie ten drugi #ifdef ByteTypesH nie jest potrzebny. Pliki .h z
> toolachain'a zwykle maja juz wbudowane zabezpieczenie przed wielokrornym
> dolaczaniem
> Ja uzyl bym po prostu #include "ByteTypes.h" ktory dolaczy sie o ile juz
> wczesniej nie zostal dolaczony przez inny plik .h

Otoczenie #include przez #ifdef zapobiega analizowaniu przez kompilator
wlaczanego pliku. Kompilator nie jest jasnowidzem i po sekwencji:
#ifndef __ByteTypes_H__
#define __ByteTypes_H__
nie wie, ze reszty moze nie czytac - musi wyszukac pasujacy #endif wiec musi
przynajmniej analizowac kolejne #ifcostam (aby pominac odpowiednie
#endif-y), co oznacza koniecznosc czytania calego pliku i co najmniej
minimalnej analizy kazdej kolejnej linii kodu.
Moje pliki .h sa wzglednie krótkie, ale biblioteczne pliki .h potrafia byc
dlugasne.
Kiedys dawno, gdy zaczynalem, komputery nie byly tak szybkie jak teraz (do
tego pierwszy PC jaki kupilismy do firmy byl bez hdd).
Przyjalem sobie wtedy taki zapis (i juz tak zostalo) bo przy kompilacji
wiekszego programu oszczedzalo to otwierania i analizowania wielu plików, co
dawalo wyrazne przyspieszenie kompilacji nawet na komputerze posiadajacym
hdd, a co dopiero na moim.
P.G.