Jarosław Sokołowski wrote:

> Dawno temu, jeszcze przed pierwszą wojną w Zatoce, znajomy pojechał
> pracować do Kuwejtu. Tam na miejscu od razu inni Europejczycy
> ostrzegli go, by mu do głowy nie przyszło kupować używanego auta.
> Bowiem zdarzały się przypadki, że sprzedawany okazyjnie samochód
> kogoś zabił. Tak, miejscowi tak to pojmowali, że samochód może kogoś
> zabić, tak jak wielbłąd może kogoś opluć albo kopnąć. Problem ma
> wtedy właściciel. Aktualny właściciel. Nabywcę można wsadzić do
> kicia za to, co zrobił jego samochód (albo wielbłąd).

To niekoniecznie musi być "postrzeganie", tylko kwestia ustalenia,
czym jest auto i pod jakie dawniejsze prawo z tego powodu podpada.
W Europie uznano, że auto jest rzeczą i stąd nie może być "winne".
Można było się jednak zupełnie sensownie oprzeć na analogii, że
auto to w gruncie rzeczy taki wielbłąd, tylko nowszy. Wtedy sensownie
można posłużyć się nawet naszymi artykułami 415 i 431 KC w zakresie
odpowiedzialności właściciela za działanie zwierzęcia.

Bez sensu? Może, ale to i w naszym kręgu kulturowym się zdarzało:
spora część prawa dotyczącego *statków* powietrznych jest oparta
na prawie morskim, choć samolot rzadko pływa...

Pozdrawiam, Piotr