Robert Wańkowski pisze:
> Alkaliczna to jaka? Bo się pogubiłem.
> Są inne?

Były. Obecnie bywaj ą czasami i nie wiadomo gdzie - bo żaden
sprzedawca tego nie będzie trzymał. Czyli ogniwa Lechlanchego, cynkowo -
węglowe z elektrolitem kwaśnym (roztwór, a raczej kisiel z chlorkiem
amonu, puszka cynkowa robiąca za anodę i depolaryzator z MnO2
zmieszanego z grafitem). Dawały nieznacznie większe napięcia (zawsze za
nominał miały podawane 1.5 V, w czasach gdy producenci alkalicznych
ostrożnie podawali 1.2 - 1.3 V). Innych zalet brak, wady dwie,
powiązane. Spore samorozładowanie (czas magazynowania w pojedynczych
miesiącach) oraz, częściowo z samorozładowania , a częściowo z samego
chemizmu układu cynk - salmiak wynikającą tendencję do wyżerania cynku
puszki i wylewania. Dodatkowa osłona z blachy stalowej niewiele dawała,
bo żelazo koroduje w obecności salmiaku tylko parę razy wolniej jak
cynk. Jasnym zatem jest, że nikt nie rwie się handlować towarem szybko
tracącym przydatność i zagrażającym dodatkowymi stratami w innych
towarach, jak ma funkcjonalny odpowiednik trwały przez kilka lat (nie
sprzedadzą się alkaliki w tym miesiącu, sprzedadzą się w następnym, jak
się przeleżą i samorozładują - kłopot, ale wyciekający salmiak innych
towarów w magazynie nie uszkodzi, a nawet zalać nie musi - gazowy HCl z
salmiaku dosyć intensywnie się wydziela, czyniąc atmosferę mocno
korozyjną).
Tak więc były, teraz praktycznie nie ma i i niech tak pozostanie. Ja za
ogniwami Lechlanchego nie tęsknię.

--
Darek