W dniu 30.09.2019 o 22:50, Jacek pisze:

> A nie jest tak, że energia będzie zależeć od wielkości jednorazowej
> porcji gazu? Mała dawka = mała energia. Oczywiście nie da się tej
> energii zwiększać w nieskonczoność. Z prostego obliczenia mamy w
> przybliżeniu:

To proste przeliczenie jest jednak zbyt dużym uproszeniem. Po pierwsze
masz masę prac po trasie. Nie dość, że masz opory przepchnięcia tego
"śrutu" przez lufę, to jeszcze czasem jego odkształcenia i zazębienia z
gwintem. Mamy opory przepływu przez zawór. No i przede wszystkim mamy
rozprężanie przy zmiennej objętości. Kiedyś to analizowałem i w bardzo
grubym przybliżeniu tam masz logarytmy we wzorach.

W praktyce przy krótkiej lufie masz około 80 powtarzalnych strzałów z 12
gramowego pojemnika CO2, zaś z długiej lufy około 60 strzałów. Różnica
jest wynikiem strat w pracy przepychania przez lufę. Po przekroczeniu
podanych przeze mnie ilości strzałów da się jeszcze oddać kilka
strzałów, ale już spada energia, a tym samym nie ma zachowanego punktu
celowania.

Nie mam zaufania z tym śrutem w formie kulek, bo po prostu się w to nie
bawię. Ale w odniesieniu do 4,5 / 5,5 mm diabolo, to znacząco można
poprawić parametry strzału smarując pocisk w lufie. Sposobów tego jest
kilka. Od smarowania wszystkich śrucin w pudełku, po smarowanie każdego
śruta w komorze, lub czymś, co ją zastępuje. Jeśli strzelasz z czegoś z
rewolwerowym magazynkiem, to warto pokombinować z uszczelnieniem tego
elementu, bo sporo powietrza ucieka z układu bokiem.

Wracając do meritum ilość gazu raczej wyznacza się doświadczalnie.
Sądzę, ze dokładne tego policzenie nie jest możliwe. Z punktu widzenia
celności o wiele ważniejsze jest by, te dawki były powtarzalne, a nie by
były jakoś strasznie duże.