W dniu 2021-06-29 o 00:07, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pan Piotr Gałka napisał:
>
>>> Ale pomyślałem sobie, żeby zrobić to jeszcze prościej. Zamiast
>>> oporowej (omowej) grzałki obciążyć panel czymś o podobniej
>>> charakterystyce, czyli łańcuchem diod prostowniczych. Dioda
>>> 10 A (maksymalnie tylu można się spodziewać) kosztuje grosze,
>>> połączone w szereg umieszczamy w rurce, jak spiralę grzejną,
>>> i bach to do boilera. W takich warunkach diody powinny dobrze
>>> oddawać ciepło. Jest w tym sens, czy go nie ma?
>>
>> Nie znam charakterystyk fotowoltaiki. Jeśli gwarantuje, że nigdy nie
>> da więcej jak 10A i jej to nie szkodzi to dowolna ilość diod w szereg
>> (zaczynając od 0) jest bezpiecznym rozwiązaniem. Pozostaje tylko kwestia
>> jakie n jest statystycznie optymalne w dłuższym terminie aby zamieniać
>> ten prąd na ciepło.
>
> Tu nie chodzi o bezpieczeństwo (ogniw słonecznych) -- nie da się ich
> zniszczyć, nawet robiąc zwarcie na wyjściu. Charakterystykę mają taką,
> że już przy niewielkim przeciążeniu oddawana moc wielokrotnie spada.
> Chodzi więc o to, by wydusić z nich zawsze tyle prądu, ile aktualnie
> daje im słoneczko (oczywiście razy efektywność). Przy maksymalnym
> oświetleniu może to być napięcie 30 V i prąd 10 A. Obciążamy to
> grzałką 3 omy -- i szafa gra. Ale jeśli chmmurka przysłoni światło

Jak gra?
Przecież sprawność wynosi 50% a dokładnie tyle powinna wynosić.
W tym punkcie jest oddawane najwięcej energii do obciążenia.
A że słońce raz mniej, raz więcej, to nie ma stałego punktu - stałego
obciążenia.


> To o co pytam, to idea grzałki o charakterystyce diody prostoniczej.
> Schemat zastępczy takiej diody, to połączone w szereg dioda idelna
> (zawór jednokierunkowy), źródło napięciowe (ok. 0,6 V, ale łącząc w
> szereg wiele diod, możemy mieć ile chcemy) i rezystancja (niewielka).
> Jeśli podłączymy toto do zewnętrznego źródła napięciowego, którego
> SEM jest mniejsza od SEM źródła ze schematu zastępczego, to żadem
> prąd nie popłynie. Tego na tej grupie nie trzeba tłumaczyć. Ale
> jeśli SEM źródła będzie o jeden wolt większa, to popłynie prąd,
> a na szeregowej rezystancji wydzieli się energia -- tego chcemy.
> Nie chcemy, by napięcie na zaciskach spadło poniżej zadanej wartości
> -- to mamy też zagwarantowane.

Czyli potrzebne Ci Volty, Ampery Cię nie interesują?

>
> Pytanie dotyczy sensu *praktycznego*. Czy taka dioda lubi być stale
> obciążana prądem bliskim maksymalnego? Czy dobrze się z niej odprowadza
> ciepło? Jak pracuje w temperaturze ok. 60°C (zamiast katalogowej 40°C)?
> A może jeszcze coś, o czym nie pomyślałem?

Diody są odporne.

>
>> Nie ma sensu stosowanie skomplikowanych regulatorów aby poprawić
>> tę statystycznie osiąganą wydajność o 10%, zwiększając jednocześnie
>> ryzyko awarii poprzez skomplikowanie układu. Ale jeśli zyskać da się
>> 50% to już będzie inny temat.

Szacujesz, że sprawność układu diodowego będzie bliska 50%?
Szczególnie w niekorzystnych warunkach?


>
> Jak tu wielokrotnie pisano, ma sens użycie 32-bitowego mikrokontrolera
> do migania diodą. Stosowane obecnie regulatory też mają sens, do nich
> się podłącza zwykłą grzałkę -- i są w stanie wydoić w zasadzie wszystko,
> co z panela wydoić się da. Ja tu opisałem druciarstwo, wymagające
> wystrugania grzałki z circa trzystu diod. Koszt diod mniej niż stówa,
> czyli coś jak grzałka z drutu, ale robić by mi się tego nie chciało.
> Ale może Chińczyk by się za biznes zabrał. Ja tu tylko pytam o opinię
> P.T. Koleżeństwa na temat sensowności idei.

Raczej dałbym zamiast diód tranzystory.
Ale ryzyko awarii większe niż kawałka drutu.

--
Desoft