On Mon, 04 Apr 2011 13:15:57 +0200, Paweł Kierski <n...@p...net>
wrote:

>W dniu 2011-04-04 12:38, Sebastian Kaliszewski pisze:
>[...]
>> unit cośtam;
>>
>> interface ....
>> implementation ....
>>
>>
>> Na poziomie języka przyzwoity moduł ma dobrze określany interfejs i jest
>> dobrze oddzielony od reszty kodu, tzn. z reszty kodu może sam z z
>> siebie[**] korzystać tylko poprzez interfejsy innych modułów.
>>
>> To co nie jest udostępnione w interfejsie nie jest dostępne dla kodu
>> spoza modułu (za wyjątkiem jakiś spyficznych tricków, ale nie zajmujemy
>> ani nie interesujemy się tu rzeźbiarstwem). To jest podobne do tego, co
>> znamy z OO z klasami (jest OO bez klas, gdzie jest już mniej podobne)
>> ale do "nieco" czego innego służy i generalnie na innym poziomie
>> struktury kodu działa.
>>
>> Stąd zarówno rozwiązania z C++ z jednej strony (przestrzenie nazw i
>> jednostki kompilacji) jak i z Javy z drugiej (pakiety i jednostki
>> kompilacji ograniczone do jednej publicznej klasy) to tylko
>> fragmentaryczne, niekompletne kawałki.
>>
>> Mam nadzieję, że nieco wyjaśniłem
>
>Pomijając na razie kwestie łatwości zapisu i czytelności - nie widzę tu
>niczego, czego nie dałoby się wyrazić w C++ za pomocą przestrzeni nazw
>i jednostek kompilacji. Na tej samej zasadzie w C++ nie ma słowa
>interface, ale daje się go dobrze wyrazić za pomocą klasy wyłącznie
>z metodami tylko abstrakcyjnymi.

Tak, ale twoja modularyzacja opiera się na systemie typów: z jednej
strony musisz w nim zawrzeć taką strukturę która odzwierciedla logikę
modelowanego bytu, z drugiej strony logikę modułów. Obydwie te logiki
mogą nie mieć ze sobą nic wspólnego, to raz, dwa że struktura
dziedziczenia robi się zbyt skomplikowana.
Jeżeli używasz modułów to obie te części są całkowicie niezależne, nie
mieszasz ze sobą logiki modelu z logiką konstrukcji programu co jest
niebagatelną zaletą.
--
Grzegorz Krukowski