Pan Marek napisał:

>> Pamiętam z logów systemu, że sesje GPRS mogą trwać nawet kilka
>> tygodni. Zdaje się, że to dla sieci lepsze od częstego logowania
>> się -- bo własnie logowanie zajmuje jakieś deficytowe zasoby.
>
> I się nie opłaca, bo każda inicjalizacja sesji gprs (w prepaid na
> pewno) jest odliczana jako 1 jednostka taryfikacyjna 100kB/10kB
> (w zależności od operatora).

Chyba w zależności od umowy. Zdaje się, że ten sam operator może
w różnych abonamentach różnie taryfikować.

> Kiedyś mi lokalizator na prepaidzie zaczął szaleć w jednym miejscu
> i co kilka minut nawiązywał nowe sesje gprs, przez co kasa z konta
> stopniała szybko.

Dopiero co opisałem bardziej drastyczny przypadek takiego zrywania,
bo nie na prepaidze, tylko na abonamencie typu "bez liminu". Bez
limitu wysokości faktury, a nie bez limitu transferu i liczby sesji.

Tak czy inaczej, wnioskowanie po długości sesji, czy łączy się ludź
z telefonem, czy jakiś automat, jest błędne. Rozsądni ludzie starają
się trzymać połączenie cały czas otwarte, chyba że stoi to w sprzeczności
z innymi kryteriami, na przykład oszczędzaniem energii.

Przez pewien czas miałem GPRS jako główne łącze internetowe w domu.
Lepsze to było od dzwonienia modemem przez linię tepsy, a innych
możliwości wtedy nie miałem. Dali mi w umowie na dwa lata ileś
gigabajtów trasferu do wykorzystania w całym tym okresie, a do tego
jeden z kilku dostępnych wtedy w Polsce telefonów z GPRS, jakąś
potwornie badziewną srebrzystą motorolę, co z niej nawet dzwonić
nie umiałem, tak głupio zaprojektowana. Te gigabajty, gdyby je
liczyć według cen za małe pakiety dodawane do innych abonamentów,
warte były tyle co samochód. A ten abonament miał cenę raczej
normalną, więc się opłacało. Motorola cały czas leżała przypięta
do komputera i ładowarki, nigdy nie była wyłączana.

--
Jarek