W dniu 2016-02-11 o 12:38, Jarosław Sokołowski pisze:

> Szpitalami się nie przejmowali. Widać za mało kluczowe były.

Nie wiem czy się przejmowali czy nie, może wyszli z założenia, że skoro
u większość ludzi telefony nie działają, to i szpital nie potrzebuje
działającego telefonu.

> Jak Gorbaczow chciał zadzwonić do Sacharowa, to się okazało, że ten
> nie ma telefonu. Przyszli monterzy, pociągnęli druta, za godzinę
> gensek mógł zadzwonić. To akurat historia prawdziwa. To co powyżej,
> to bardziej "podobno". W każdym razie nie było tak, że w milionowym
> mieście kilku wybranych miało sprawny telefon i jak gdyby nigdy
> nic gadali między sobą. Ani kilku opozycjonistów, ani kilku uboli.

Tylko że stan wojenny wprowadzono w całym kraju a nie tylko w kilku
dużych, wybranych miastach.
Zresztą z tym podłączeniem kilku czy kilkunastu telefonów nie chodziło o
to, żeby wybrani ludzie sobie pogadali, ale o to, że taką mała ilość
było łatwiej kontrolować czy podsłuchiwać niż całe miasto. A że telefon
był wtedy luksusem, mało kto taki miał w domu i ludzie często dzwonili
od sąsiadów czy znajomych, to siatka się zagęszczała.


> No więc wycinano, to żadna legenda, tylko rzeczywistość.

To nie ja napisałem, że to legenda, i jak najbardziej dopuszczam takie
sytuacje. Ułańska fantazja nie tylko w drugiej wojnie światowej się
sprawdzała.

> Działały na przykład łącza dzierżawione pomiędzy komputerami CDC
> (Świerk, Warszawa itd). Do tego nie potrzeba zasilania w centrali,
> a na cięcie kabli akurat się nie załapały. Więc szła korespondencja
> prowadzona przez element antysocjalistyczny w ośrodkach komputerowych.

Przez stację, o której pisałem też mogły przechodzić jakieś łącza
dzierżawione, na pewno przechodziły resortowe, ale to był główny w
Polsce kabel wschód-zachód. Dużo ciekawych "rzeczy" było do niego
podłączone i to był jeden z powodów zajęcia tej konkretnej stacji
wzmacniakowej.