W dniu 2013-04-22 12:12, Anerys pisze:
>
> Użytkownik "Michoo" <m...@v...pl> napisał w wiadomości
> news:kl1s09$qd2$1@mx1.internetia.pl...
>>> To chyba wtedy by przy każdym włączeniu/wyłączeniu, stany nieustalone
>>> załatwiały układ na cacy... (bo i potrafią, nie zaprzeczam).
>>>
>> Jak się przyjrzysz to większość złącz w rodzaju USB czy kart SD ma
>> piny różnej długości m.i. dlatego.
>
> Ale różna długość pinów nie zabezpiecza przed stanami nieustalonymi w
> sytuacji innej, niż wkładanie/wyjmowanie modułu. Jak mi będzie "ikrzyć"
> zasilanie, to sobie mogę zabezpieczać...

Oczywiście. Ale i tak jest to dodatkowe zabezpieczenie.

> Na wejściach, w strukturze CMOS, etc., tak, wiem, że się stosuje.
> Jednakże nie usypiałbym swojej czujności, "bo są diody na wejściu", itd.
> Rozwiązanie potraktowałbym jako potrzebne na wypadek, gdyby coś
> rzeczywiście po drodze się spsuło, a nie jako okazję do zabawy.
> Strzeżonego i tak dalej... Wiadomo, że diabła kusić nie należy.

Z jednej strony tak, z drugiej - zamykasz system żeby wyjąć pendrajwa
albo kartę z czytnika?

> W swojej pracy już dość dawno zetknąłem się z tym rozwiązaniem, że
> zasilanie/reszta mają różną długość styków, żeby to i owo włączało się
> we właściwej kolejności. Była to centrala przywoławcza firmy Unipage,
> obsługiwana fizycznie przez Polpager (dzisiaj Sferia), a formalnie
> operowana przez Tepsę. Ja akurat zajmowałem się jej podstawową obsługą,
> bo urządzenie zainstalowano na mojej centrali. Miało to-to moduły w
> postaci kart, mogących się skojarzyć ze starymi pecetowymi, styki
> kontaktowe, były właśnie różnej długości, tak, że można je było
> wkładać/wyjmować "online".

Moim chyba skrajnym wyczynem, jeśli chodzi o "korzystanie z
zabezpieczeń", to chyba było włożenie karty ISA (stara 3c509) do
komputera pod napięciem. Wiele lat to później chodziło :)
Ale pierwsze włączenie kompa kosztowało mnie sporo nerwów.

Pozdrawiam

DD

P.S. Dostałeś wiadomość?