> A ta pętla to nie jest już swoisty transformator? (a raczej
> -- jego część?) Mocy nie przybędzie -- chyba, że zbierzemy
> dostarczoną **energię** i wypuścimy ją w czasie
> krótszym niż zbieraliśmy.

Antena to nie transformator, transformator to dwie cewki silnie sprzężone ze
sobą.
Antena to kawałek przewodnika, indukowana w nim moc jest proporcjonalna do
jego długości, milion zwojów daje nam milion razy dłuższy przewodnik a tym
samym tyle razy wiekszą moc z niej odbieraną.
Stanowczo powinien Pan odwiedzić czasem gimnazjum w Białymstoku gdzie
charytatywnie wykładam, naprawdę warto!


> Dużo ciepła? ;) To raz -- druty wtedy nie mogą być
> nanometryczne. ;) A zero -- nanokondensator to
> i nanoenergię pomieści w sobie.
> Elektrolitów w karcie nie można umieścić... ;)

Z nanoenergii uzyskamy jedynie nano ciepło, prawda?
Natomiast z nano energii możemy uzyskać mega moc w impulsie, dodam że
energia zgromadzona w kondensatorze jest proporcjonalna do kwadratu
napięcia, warto o tym pamiętać.


> Długi czas ładowania i przechowywania energii ciągnie
> za sobą potrzebę istnienia dużej izolacji elektrycznej.
> Duże prądy to duże straty lub duże przekroje drutów.
> Duże energie to duże moce lub długi czas,
> duże moce to duże napięcia lub duże prądy...

Czasy rzędu sekund, czy minut to nie są długie czasy dla kondensatorów nie
elektrolitycznych, więc straty są praktycznie pomijalne.
Duże moce w technologii impulsowej nie wiążą się z wielkimi przekrojami, bo
średnia moc jest bardzo mała.


> Procesory komputerowe żrą więcej od jednego wata.
> Ile żre taki kartowy? Jedną milionową nanowata? ;)
> Trzeba dostarczyć energię za pośrednictwem (; eteru, ;) w którym
> pływają fotony i trzeba dostarczyć informację tą samą drogą;
> następnie trzeba wyemitować informację z tej karty... Dostarczonej
> energii musi wystarczyć do zasilenia karty, odbioru informacji
> i przetworzenia tejże, a następnie jeszcze do wysłania informacji...

A ile mocy może "żreć" struktura krzemu o mikrometrowych rozmiarach i mocy
obliczeniowej wystarczającej jedynie do odebrania, przechowania i wysłania
niewielkiej porcji danych?
O energię potrzebną do tego procesu proszę się nie martwić, bo ją dostarcza
czytnik, a ten nie ma problemów z energią.
Przy kontenerach na statkach odbiornik wielkości telefonu komórkowego nie ma
problemu z zasileniem milionów czipów znajdujących się w towarach w
kontenerach, z odległości kilkudziesięciu metrów i odebraniu od nich danych
w przeciągu paru minut, to działa i nie ma w tym żadnych cudów, czy magii.


> A ten chip w karcie nie może magazynować sekundę, aby
> pracować nanosekundę, bo w nanosekundę nic nie obliczy.

Większość energii potrzebnej czipowi jest zużywana do nadawania a nie do
obliczania, czy działania procesorka, zresztą w takim "czipie" nawet nie
musi być procesora i on nic nawet nie musi liczyć, jego działanie może być
ograniczone jedynie do nadawaniania numeru.

Tak na marginesie zupełnie nie rozumiem błędnego myślenia ludzi o
energożerności procesorów, posiadam kilkudziesięcioletni japoński zegar z
grą i dwoma sporymi ekranami, który to na bateryjce mniejszej od paznokcia
działa ponad rok, mimo ciągłego obciążenia procesora grą i wyświetlaniu jej
na ekranach.
Dzisiejsza technologia jest setki razy bardziej rozwinięta!