Użytkownik Pszemol napisał:

> Dziwi mnie to, bo jak byłem małym chłopcem to
> trzymałem latami płynną rtęć z rozbitego urządzenia
> w aluminiowym pudełeczku po rolce filmu 35mm.
> Nic się nie działo - ani wybuchów ani nagrzewania się.

Hg
2*Al + 6*H20---->2*Al(OH)3 + 3*H2

Rtęć nie jest tu reagentem a czymś na kształt katalizatora - po
uszkodzeniu pasywacji aluminium tworzy z nim płynny amalgamat na
powierzchni którego Al reaguje z wodą a ta powierzchnia pasywacji, w
odróżnieniu od powierzchni metalicznego Al, nie podlega. Słynne
rośnięcie "drzewek" z kawałka aluminium zwilżonego rtęcią i zanurzonego
w wodzie. Powstający w reakcji wodór tworzy z powietrzem mieszanine
wybuchową - choć nie wyobrażam sobie w jakim celu ktoś tę reakcję miałby
prowadzić w skali stwarzającej jakiekolwiek zagrożenie wybuchem (bo
sporych dziesiątków gramów substratów trzeba, sporo rtęci i mozolnie
wodór zebrać - w otwartym naczyniu wentylacja naturalna odprowadzi go
bez osiągania granicy wybuchowości, to nie jest specjalnie szybka reakcja.

Nad izocyjanianem to trochę popracować trzeba - najłatwiej chyba robi
się acetylenki ale z kolei po co toksycznej rtęci jak równie łatwo (a
może i łatwiej) wcale nie droższego a nie toksycznego srebra czy
znacznie tańszej a mało w sumie toksycznej (w porównaniu z rtęcią) miedzi.

--
Darek