W dniu 25.12.2010 20:03, p pisze:
>> Jest tak samo - najpierw lutujesz całość dużą kroplą, potem plecionką
>> usuwasz nadmiar.
>
> Nie wiedziałem, że tak można, chyba bałbym się, że wszystko dokumentnie
> się zlutuje. Jeśli to by wyszło to super.
> Kalafonii dawać ?
Ja dawałem dużą ilość. I jeszcze większą do czyszczenia (bez tego można
grzać a plecionka nie będzie "piła" cyny). A potem kapiel w izopropanolu.
>
> Ten układ co go lutowałem, robiłem tak: przygotowałem nożny włącznik
> lutownicy transformatorowej (ze starego domofonu) z triakiem i niestety
> upaliłem uzwojenie pierwotne (ZDZ, kupiona około 1986r.). A właściwie to
> stało się jeszcze w czasie testów - najpierw pojawił się taki zapach jak
> wtedy kiedy była nowa, tylko bardziej intensywny i koniec.
> Kupiłem nową - do grota przymocowałem kawałek takiego samego drutu,
> zaostrzony na końcu. Lutowanie obserwowałem przez soczewkę na statywie
> zrobionym z drutu - nawet całkiem łatwo poszło. Kilka razy tylko
> sąsiednie nóżki "zlewały się". A lutownicę trzymałem tuż przy wyjściu
> prętów do grota i dodatkowo drugą ręką - o ile pamiętam. Wcześniej
> normalnie pocynowałem płytkę i nóżki.
Abstrahując od tego, że wg niektórych transformatorówka jest 'be' bo
może coś wyindukować oraz to, że nawet najtańszą grzałkową się imo
lepiej operuje, bo lżejsza, to taka metoda lutowania jest imo najszybsza
i ogranicza grzanie układu do minimum - najpierw przez sekundę z każdej
strony go cynujesz (nie przejmując się powstającą masą zwać - bez
poprawek), potem jakieś 3 sekundy czyścisz. ~20 sec i układ poloutowany.
(Gorzej jak trzeba go wlutować a nie poprawić - dochodzi jeszcze 2
minuty ustawiania ;))



--
Pozdrawiam
Michoo