>
> Robią duże, średnie, małe, takie jakie się sprzedają. Czyli...
> zaspokajają potrzeby!

no, nie całkiem. Zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych to wtórny i
właściwie przypadkowy cel działalności developerów. Pierwotny i
podstawowy to zarobek. A ten jest największy, jeśli koszty są
zminimalizowane. Dlatego budowane obecnie mieszkania zaspokajają głównie
potrzebę bezpieczeństwa i prestiżu (zamknięte osiedla) i blichtru
(efektowna wykończeniówka), bo to jest względnie tanie i łatwe do
zareklamowania i sprzedaży. Na wszystkim innym się oszczędza: na
projekcie urbanistycznym, a zwłaszcza wskaźnikach gęstości zabudowy, na
projekcie architektonicznym -priorytetem jest wciśnięcie jak największej
Pu w jak najmniejszą bryłę, bez względu na funkcjonalność czy wygodę
mieszkań, o estetyce nie mówiąc, na funkcjach osiedla (jak znajdzie się
miejsce dla małego sklepiku to już luksus -o ile ten wytrzyma czynsz).
Czy to jest zdrowsze niż planowanie za komuny -doprawdy nie wiem.
Mieszkałem wiele lat na osiedlu projektowanym przez ś. p. prof.
Skibiniewską na przełomie lat 60 i 70, baardzo rozrzutnie: zmieścił się
spory park, kilka ogromnych placów zabaw, szkoła i sklepy. Mieszkania
może niezbyt duże ale superfunkcjonalne. Za to gęstość zaludnienia w
porównaniu z takim np. miasteczkiem Wilanów kompromitująco niska.
Wskaźniki ekonomiczne wykorzystania przestrzeni wręcz skandaliczne ze
współczesnego punktu widzenia. Jakiś morał?
Oczywiście, zdaję sobie sprawę, że takich osiedli jest niewiele,
większość to rozpaczliwe blokowiska. Ale z tego nie wynika, że
komercyjne czynszówki budowane obecnie to idealne miejsce do życia. Do
tego bardzo im daleko. A przede wszystkim nie za dobrze zaspokajają
potrzeby *mieszkania*. Wiele innych, umiejętnie wykreowanych, ale
mieszkania akurat nie bardzo.