On 1 Mar, 11:53, J.F. <j...@p...onet.pl> wrote:
> On Mon, 28 Feb 2011 23:45:38 -0800 (PST),  Konrad Anikiel wrote:
> >On 28 Lut, 22:50, kris_gor <k...@p...onet.pl> wrote:
> >> To co jest na tym zdj ciu to prawda. Ten drut tak si w a nie wygina
> >> i potem prostuje bez problemu. My l , e to jest jaki dziwny stop.
> >Tak zachowuja sie materialy ktore maja wysoka granice plastycznosci,
> >blisko wytrzymalosci na rozciaganie. Czyli utwardzone przez obrobke
> >cieplna (takze z wydzielaniem faz dzieki odpowiedniemu skladowi
> >chemicznemu) i/lub zgniot. To wcale nie sa "dziwne stopy". Sruby
> >ktorymi masz przykrecone kola w samochodzie maja takie wlasciwosci.
>
> Tylko zwiniecie drutu fi 1 w okrag o srednicy 100mm oznacza wydluzenie
> do 0.5%. Bez przekroczenia granicy plastycznosci. Stal ma taka
> mozliwosc ?


Zeby stal rozciagnac o 0.5% trzeba w niej wywolac naprezenie o
wartosci 0.5% modulu Younga. Dla sprezynowych stali raczej to nie jest
ponizej granicy plastycznosci, ale jesli przekroczymy granice
plastycznosci w bardzo malej czesci przekroju to owszem, troszke nam
drucik plastycznie poplynie, ale pozostale naprezenie i tak go
wyprostuje kiedy go puscimy.
Konrad