W dniu 2011-09-08 13:15, Piotr Gałka pisze:

> Pytania sugerują, że wypowiedź poprzednika jest prawie bez sensu, a
> dalsza treść wyraża to samo co powiedziane wyżej.
> Potrzebuje mocy biernej = ma pobór z przesunięciem fazy.
> Konstrukcja taryf (kary) powoduje opłacalność instalacji kompensatora.
> P.G.

Tyle, że nikt do niczego nie potrzebuje energii biernej. Problem polega
nie na tym, że odbiorca pobiera energię bierną, tylko na tym, że ją
WYTWARZA i od odbiorcy rozłazi się po całej sieci.

Spójrzmy inaczej:

Jest sobie silnik trójfazowy, asynchroniczny, klatkowy. Do silnika
płynie moc pozorna (woltoampery VA).

Jeśli silnik napędza jakieś urządzenie, to z wału silnika wychodzą waty
(W) mocy mechanicznej. Wtedy cos fi jest bliski 1, więc moc pozorna
przerabiana jest na moc czynną.

Jeśli zaś silnik idzie luzem, to dopływające woltoampery są zwracane do
sieci jako woltoampery reaktancyjne (VAr). W ten sposób, nieobciążony
silnik staje się źródłem mocy biernej, cos fi jest bardzo małe.

Z powyższego wynika, że najbardziej by się opłacało, żeby silnik był
zawsze zwymiarowany na potrzeby maszyny i obciążony na 100%. Wtedy
teoretycznie nie produkowałby mocy biernej w ogóle. Ale tak nigdy nie
jest w praktyce, więc żeby "zbijać" moc bierną produkowaną przez idące
luzem silniki, używa się kompensatorów w postaci baterii kondensatorów z
jakimś układem aktywnym, a w przeszłości silników synchronicznych z
odpowiednim układem wzbudzenia.