On 20.06.2021 14:22, Dawid Rutkowski wrote:

> A wczytał się ktoś w różnice między W5100S i W5500?

Z tego co pamiętam, na szybko, bez sprawdzania w sieci:
- W5100 ma mniej dostępnych gniazd, bodajże połowę tego, czym dysponuje
W5500. Bodajże cztery w przypadku pierwszego, osiem w przypadku drugiego.
- W5100 ma także interfejs równoległy, więc możesz go sonie podpiąć do
magistrali systemowej i używać jako urządzenia w przestrzeni adresowej
procesora. Fajne rozwiązanie do projektów retro.
- W5500 ma większe piny i jest ich mniej, więc łatwiej się go lutuje. Co
nie zmienia faktu, że bez większych problemów używałem W5100 na ręcznie
trawionej płytce. ;)


> Szkoda, że tylko SPI, przydałby się też UART.

Moim zdaniem bez sensu. Konieczność parsowania komend AT i
implementowania komunikacji po interfejsie szeregowym, jakby to był
jakiś antyczny modem, to tylko utrapienie. Pamiętam, że gdy pojawiły się
moduły ESP8266 początkowo były dostępne właśnie tylko jako urządzenia
peryferyjne, z którymi gadało się przez UART i komendy AT. Pamiętam, że
zacząłem wtedy pisać parser, który miał umożliwić podpięcie tego do
Atmegi. Pierwsze próby były nawet udane, ale zaraz potem Espressif
wypuścił SDK i można było pisać kod bezpośrednio na ESP, więc bez
najmniejszego żalu porzuciłem ten projekt. ;)


> 8 socketów to aż nadto - z ilu miałby korzystać program do ATmegi?

Zależy co chcesz uzyskać. Jak to mają być czysto klienckie operacje, to
nawet 4 gniazda są dużą liczbą. Zwłaszcza jeśli się to odpowiednio
zaprogramuje. Ja zwykle stosowałem podejście, w którym poszczególne
operacje były wykonywane w pętli głównej, co jakiś czas w oparciu o
software'owy licznik realizujący pseudowątek. Gdy przychodził czas na
wykonanie operacji, program sprawdzał, czy jest dostępne gniazdo - jeśli
tak, łączył się i wykonywał operację (a tak naprawdę zaczynał
wykonywanie operacji, za którą odpowiadała maszyna stanów, odpalana w
tej samej pętli). Jeśli akurat wszystkie gniazda były zajęte przez
jakieś inne operacje, zadanie było odkładane na późnej.

Problemy mogą się zacząć, gdy chcesz na tym zrobić serwer udostępniający
dane i przychodzące zapytania zużyją dostępny limit gniazd.


> Dzięki za wskazówki - fajnie, że takie rzeczy są wciąż dostępne. I to
> nawet w DILu - dla mnie samodzielnie szczyt możliwości to układ na
> płytce uniwersalnej, chipy SMD odpadają - chyba że na modułach.

Jak chcesz się w to bawić, to jednak postaw na gotowe moduły. W
przypadku Ethernetu sposób prowadzeni ścieżek i masy jest ważny.
Prawda jest taka, że gdy ja zaczynałem z Ethernetem na AVR-ach też
używałem ENC28J60 w DIP-ie i montowałem to na jednostronnej płytce,
używając mostków z drutu, a i tak działało stabilnie. Niemniej teraz
stosuję już płytki dwustronne, zalewam wszystko masą i daję meandry na
liniach różnicowych. Co nie zmienia faktu, że pewnie i tak jest daleko
do ideału (zwłaszcza na samodzielnie trawionych płytkach) i badań EMC by
to nie przeszło, ale na pewno jest lepiej, niż w przypadku tych
pierwszych konstrukcji na elementach THT. Fast Ethernet na płytkach
mojej produkcji działa w każdym razie. ;)