Johnny Hooker pisze:
> Jurand <j...@i...pl> napisał(a):
>
>> Pewnie to taka sama "rewelacja" jak zderzak Łągiewki...
>
> Po prostu żal patrzeć na typowe postawy typowego "polactwa", które
> najchętniej ukręciłoby facetowi łeb - po prostu za to, że ośmielił się
> wychylić ponad przeciętność. Zamiast być dumnym, że to rodak skonstruował.

Z opisu stworzonego pod założenie, że czytelnik nie ma pojęcia o
mechanice i da się nabrać? Bo owszem bez głębszego przemyślenia, na
"chłopski rozum" może się wydawać że to ma sens

Pewnie zresztą sam konstruktor szedł podobną drogą - coś tam wpadło do
głowy co wydawało się warte przetestowania.
Może i zbudował model który raczej nie działa tak jak powinien (bo już
by była długa kolejka chętnych do kupienia) i on teraz życie poświęci na
pokonywanie przerozmaitych trudności które i tak nie pomogą wyskoczyć
ponad błędne założenia początkowe.

Taka sama droga jak Łągiewki - czyli jest jakiś pomysł, ale nie działa.
A konstruktor zamiast zweryfikować wadliwe założenia, brnie dalej
wymyślając do tego niestworzone teorie.

Bo same założenia są tam fałszywe - zakłada że spalanie detonacyjne tej
samej ilości paliwa w jakiś magiczny sposób dostarczy wielokrotnie
więcej energii niż normalny proces spalania znany z dzisiejszych silników.

Intuicja może to podpowiada, bo skoro spalanie stukowe potrafi rozwalić
silnik no to musi być tam niespożyta moc. Tyle że tu problemem jest
niezrozumienie procesu.
Spalanie stukowe może i generuje ogromne ciśnienie, ale przez bardzo
krótki czas, a dzieje się tak dlatego że spalanie zachodzi jednocześnie
w całej objętości mieszanki, latają po komorze spalania nieskoordynowane
fale uderzeniowe i to powoduje niszczącą siłę.

W normalnym silniku spalanie zachodzi falą przetaczającą się przez
komorę spalania dzięki czemu ciśnienie jest mniejsze, ale za to energia
dostarczana jest przez długi czas (lepiej dostosowany do prędkości ruchu
tłoka w cylindrze).

Dorzucenie przeciwtłoka ze sprężyną ma rozumiem "wyłapać" tą niespożytą
moc detonacji i odbić ją znowu w stronę tłoka w późniejszym czasie.
No na "chłopski rozum" znowu ok, ale znowu tu nie ma wartości dodanej, a
jedynie ujemna stracona na układ sprężynujący.

Oczywiście pozostaje jeszcze cała masa ciekawych pytań, bo np. jak udaje
mu się wywołać w precyzyjnie zaplanowanym momencie spalanie detonacyjne
w komorze odprężonej drugim, latającym tłokiem.
W jaki sposób poradził sobie z arcytrudnym problemem jakim będzie
synchronizacja latającego z własną częstotliwością drgań tłoka górnego z
tłokiem dolnym i to w taki sposób że między tłokami za każdym razem
pozostaje komora spalania tak niewielka, że zachodzi spalanie detonacyjne?
I jak on tam jeszcze zmieścił jakiś dolot i wydech?

Pomysł śmieszny, ale naiwni się nabiorą.
Tak jak nabierają się na inne "genialne" wynalazki tego rodzaju.