Janusz wrote:

> No rom to nie wygląda, zbyt regularna siatka drutów, poza tym rdzenie
> podczas odczytu traciłyby zawartość, dla rom-u to kicha by była więc to
> raczej jednak jest ram, tylko dlaczego tak pokomplikowany to nie wiadomo.

ROM miał inną konstrukcję i nie tracił zawartości, choć
wyglądał podobnie. Komórka to jest zwykły transformator,
ma jedno uzwojenie wtórne i tyle pierwotnych, ile jest
adresów. Jeżeli ma pamiętać 1, to drut pierwotnego
przechodzi przez rdzeń, jeśli 0, to go omija.
Wzbudzasz impuls na wybranym drucie pierwotnego
i na wtórnym masz impuls (albo nie). To się szczególnie
nadaje do bardzo szerokich szyn danych (np. sekwencer
w procesorze): potrzeba tylko jednego rdzenia na
jeden bit szyny danych (a nie na jeden bit w ogóle),
a raz zaadresowane pierwotne może przechodzić przez
dowolnie wiele rdzeni.

Pozdrawiam, Piotr