Pan Marek Borowski poświęcił trochę swojego bezcennego czasu i napisał:

>> Ale tu mamy regres -- pstryknięcie pstryczka w ścianie jest szybsze niż
>> włączanie światła, dajmy na to, telefonem. Choć pewnie nie wszystkich
> Niekoniecznie. Masz wszystkie wlaczniki przy lozku w zasiegu reki ?
> Komorke przewaznie mam.

Przede wszystkim leżąc w łóżku nie mam potrzeby używania wszystkich
wyłączników.

>> tak samo cieszy (o tym, ile uciech dać może pokojówka, to nawet nie godzi
>> się wspominać).
> Zdajesz sobie sprawe, ze wylaczenie urzadzenia telefonem (ktory jak juz
> napisalem przewaznie jest blisko Ciebie) jest tylko jedna z opcji ?

Zdaję, tylko dla mnie nawet ta opcja jest zbyteczna.

>> Nie obawiam się tego. Rozwiązanie sprawdzone od stuleci. Działa niemal
>> bezawaryjnie -- częściej się zdarza, że kogoś prąd kopnie. Nie mówiąc
>> już o tym, jak często padają skomplikowane systemy sterowania.
> Kwestia gustu. Nie lubie obcych w domu.A tym bardziej prostych ludzi bo
> nikt inteligentny z zasadami pomywaczem byc nie bedzie.

Kamerdyner, to nie pomywacz. Liczne historie uczą, że często w tej profesji
znaleźć można bardzo inteligentnych i interesujących ludzi.

>>> Powtorze, nie zrozumiesz pasji do automatyki,
>> Dość mocne i odważne stwierdzenie.
> Takie mam wrazenie.

A ja nawet pewność.

>>> Swoj czas uznaja za bezwartosciowy, a jedyny sens widza w slowie taniej.
>> Mam wiele współczucia w stosunku do osób, które znalazły się w tak
>> rozpaczliwym położeniu, że dla nich oderwanie się od roboty na czas
>> potrzebny do włączenia światła czy zaparzenia herbaty godzi w podstawy
>> ich materialnego bytu. Ale chyba poza ciepłymi uczuciami nie mogę im
>> niczego więcej ofiarować.
>
> Wlasnie tego nie rozumiesz. Nie chodzi o to ze tak duzo pracuje zawodowo,
> az nie mam czasu zaparzyc kawy. Chodzi o to ze MI SIE NIE CHCE pokresle
> NIE CHCE MI SIE wykonywac tak malo interesujacych i przyziemnych zajec.
> Wole poczytac o fizyce kwantowej czy badaniach na micromacierzach.
> Jestem w stanie zagospodarowac swoj czas w ciekawy sposob w 100%. Dlatego
> jest to dla mnie zasob bezcenny.

"O godzinie 17:24 kończę pić herbatę zaparzoną mi przez mój inteligentny
czajnik, czytam o fizyce kwantowej do godziny 19:11 i 32 sekundy, następnie
zabieram się do lektury na temat mikromacierzy, a o godzinie 20:39 mam
jedną minutę i 42 sekundy na napisanie w Usenecie o tym, jak mój czas jest
bardzo cenny i w ciekawy sposób wypełniony w stu procentach" -- nie muszę
się wiele wysilać by to zrozumieć, znam zjawisko i znam takich teoretyków.

Czas w stu procentach wypełniony, to może mieć szwaczaka przcująca na akord.
Gdy ktoś pracuje twórczo, albo chociaż czyta coś, co wymaga więcej wysiłku
intelektualnego niż lektura powieści dla dorastających panien, to tylko
patrzy jakby tu na chwilę się oderwać, herbatę sobie zrobić, przejść się
do ogrodu, sikawką prysnąć na krzaczki, przyziemnego kota pogłaskać,
skrobnąć na p.m.e. kilka zdań, a nawet pomęczyć się przy zapalaniu światła
w łazience. Ech, jakie to moje życie jest nieciekawe, jak ja marnuję
bezcenne zasoby.

--
Jarek