On 15/12/2010 23:03, A.L. wrote:
> No dobrze. Jak to takie proste, to proponuje zadanko:
>
> Dane sa sekcje krytyczne A, B, C, D, E, F
>
> Maja one nastepujace wlasiciwosci
>
> A ~ B (gdzie ~ nalezy czytac "wzajemnie sie wyklucza"

Ja bym w ogóle postawił sprawę inaczej. To, co jest opisane to jest
starsznie niskopoziomowe i jednocześnie dość abstrakcyjne.

Można zacząć od przykładu banalnie prostego. Mamy coś, co powiedzmy
można zapisać tak:
a = A()
b = B()
c = C(a,b)

Clou jest takie, że A i B są niezależne i można by je wykonać
równolegle. Oczywiście rozwiązanie tego na wątkach jeest banalne, ale
jeśli w całym programie są dziesiątki tysięcy takich scenariuszy, gdzie
za A i B można podstawić różne możliwe obliczenia, poczynając od
podstawienia stałej znanej w czasie kompilacji, a kończąc na jakiejś
skomplikowanej i czasochłonnej operacji, to lądujemy z tysiącami pytań
czy lepiej A i B obliczać w wątkach i synchronizować, czy epiej wykonać
po kolei w jednym wątku. Odpowiedź zależy od kosztów operacji A i B,
oraz kosztów tworzenia wątku, synchronizacji itd. We współczesnych
archotekturach i systemach operacyjnych ciężko, żeby programista mógł
samodzielnie określić tę granicę, kompilator zaś może mieć zakodowaną
wiedzą o czasowych charakterystykach procesora i systemu operacyjnego,
dane z profilera na temat czasu trwania operacji zależnych od danych, a
nawet korzystać z dobrodziejstw technik typu JIT, żeby podejmować te
decyzje na bieżąco w trakcie działania programu.