Użytkownik Mariusz Kruk napisał:
> epsilon$ while read LINE; do echo \>"$LINE"; done < "Krzysiek Kowaliczek"
>>> #v+
>>> quicksort [] = []
>>> quicksort (s:xs) = quicksort [x|x <- xs,x < s] ++ [s] ++ quicksort [x|x <- xs,x
>= s]
>>> #v-
>> To jest szkolny przykład. Nie nadaje się do produkcyjnego zastosowania,
>> z powodu mizernej wydajności ( Haskell również nie implementuje tak
>> qsorta)
>
> Oczywiście. To jest kwestia pokazania mechanizmu, a nie konkretnej
> implementacji.
>

No właśnie ten ładnie wyglądający algorytm nie ma szans na wydajną
realizację. Wydajne nie wyglądają tak ładnie, ale to tym nie wspominają
w tutorialach.

>> Taa jest to bardzo proste:
>> http://flyingfrogblog.blogspot.com/2010/08/parallel-
generic-quicksort-in-haskell.html
>
> Łomatko. Przepisz to sobie w czym chcesz. To nie musi być Haskell jako
> taki. Uzyłem go, bo przykład jest prosty i, ze względu na przejrzystą
> składnię, łatwo zrozumiały.
>

Sam pisałeś o naturalnym zrównolegleniu. A ja twierdze, wbrew temu
co piszesz, że jest to *bardzo* *trudne*. I nie ważne czy jest to język
imperatywny czy deklaratywny. Podałem przykład jak goście męczą się
z implementacją wielowątkowej i *produkcyjnej* wersji qsorta dla
Haskell-a. Te "naturalne" zrównoleglenie będzie miała nieakceptowalną
wydajność dla przemysłu.

Pozdrawiam
KK