> Ja prywatnie doszedlem do takiego etapu, ze zmieniam co 6-7 lat.
> Na razie sie sprawdza i mam spokoj (owszem jest utrata wartosci, ale:
> brak problemow z odsprzedaza (jako pierwszy wlasciciel), wiem co mam

to sa plusy, ktore z drugiej strony powstrzymuja mnie przed sprzedaza, bo wiem
co mam, i z jednej strony sprzedac trzeba, bo lada moment bedzie to warte
grosze, a z drugiej strony robic komus obcemu prezent jak i tak bedzie
wydziwial przy ogledzinach, ze to ze tamto ;)... a oczy az mu sie swieca bo
rzadko sie spotyka tak zadbane sztuki ktore udaje mi sie uchowac ;).


> (albo mam jak dbam i nie wychodza ukryte wady po poprzednim wlascicielu)
> w miare spokoj (polowa w/w okresu chroniona przez gwarancje).

tak, auta uzywane to najwyzej po ojcu czy wujku ;) choc jak zaraz zapewne
wielu sie odezwie, mozna trafic na bardzo dobra sztuke, to ja niestety w 90%
nie mialem takiego szczesci, choc wszystkie uzywki niebyly nawet drasniete, to
po jakims czasie domagaly sie "inwestycji", a to dziwne, bo to bylo przy
mniejszym przebiegu niz inne ktore mialem "od nowosci" i byly wolne od niedomagan.

No coz zostaje mi sie cieszyc tym co mam ;) dzieki za uwagi mysle ze chyba
niedojzalem do zmiany, bo naprawde niewie czego chce, a idealu jak na razie
niema. Poczekam i pozbieram kase, mzoe cos nowego sie pojawi.

A przy kupnie patrze nie tylko na spalanie, czesci czy serwis eksploatacyjny,
ale chociazby na takie prozaiczne sprawy jak cena opon... czasem sie przetnie
i opona nie do naprawienia i trzeba kupic dwie, wiem zei tak boli ale mniej
boli para laczkow za 450 zeta, niz sztuka za 400 ;) w wiekszym szpanerskim
rozmiarze dobra niefilozofuje bo sie sciemnia :P

czlek jakos z wiekiem zaczyna inaczej kalkulowac ;)


--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/